English versionZbrodnie komunistyczne
Śledztwo o sygn. S 43.2025.Zk
W dniu 5.01.2026 r. umorzono śledztwo S 43.2025.Zk w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w 1952 r. w Szczecinie, polegającej na przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, poprzez bezprawne pozbawienie wolności Władysława S., tj. czynu z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o IPN – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu.
Władysław S. został zatrzymany w dniu 13.01.1952r. przez funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie, a następnie aresztowany przez prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w Szczecinie, za rozpowszechnianie fałszywych wiadomości o władzach Polski Ludowej i ZSRR, czyli tzw. „wrogiej propagandy”, tj. popełnienie czynu z art. 22 mkk. W sprawie tej skierowano następnie wniosek o ukaranie Władysława S. do Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym w Warszawie, która orzeczeniem z dnia 13.06.1952 r. uznała go za winnego popełnienia przestępstwa z art. 22 mkk i umieściła go w obozie pracy na 20 miesięcy. Pokrzywdzony odbywał karę do dnia 4.01.1953 r. kiedy został warunkowo zwolniony.
Śledztwo to umorzono wobec niewykrycia sprawców (OKŚZpNP Szczecin).
Śledztwo o sygn. S 51.2025.Zk
W dniu 5 lutego 2026 r. umorzono śledztwo S 51.2025.Zk w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, dotyczącej przekroczenia uprawnień w okresie od dnia 20 stycznia 1954 r. co najmniej do dnia 4 sierpnia 1955 r., w Płocinie, gm. Wolin, w Wolinie, w Świnoujściu i w Nowogardzie, ówczesne woj. szczecińskie, przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego ze Świnoujścia, prokuratorów Prokuratury Powiatowej z Wolina z siedzibą w Świnoujściu oraz skład orzekający Sądu Powiatowego – Wydział Karny w Świnoujściu, którzy nie mając dowodów potwierdzających popełnienie przez Lucjana A. przestępstwa określonego w art. 22 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa ( mały kodeks karny – m.k.k. ), bezprawnie pozbawili wyżej wymienionego wolności na okres powyżej 7 dni, z powodu rzekomego rozpowszechniania fałszywych wiadomości szkalujących ustrój Polski Ludowej, mogących wyrządzić istotną szkodę interesom państwa bądź obniżyć powagę jego naczelnych organów, poprzez jego tymczasowe aresztowanie, a następnie skazanie na karę 2 lat więzienia.
W toku śledztwa ustalono, że Lucjana A., członka Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w Płocinie, pow. Wolin. zatrzymali w dniu 20 stycznia 1954 r. funkcjonariusze PU BP ze Świnoujścia, a następnie tymczasowo został aresztowany przez Prokuratora Powiatowego w Wolinie z siedzibą w Świnoujściu, jako podejrzany o rozpowszechnianie szeptanej propagandy dotyczącej ustroju Polski Ludowej oraz działań dążących do rozbicia spółdzielni produkcyjnych na wsi poprzez odciąganie innych osób od pracy.
Wyrokiem Sądu Powiatowego – Wydział Karny w Świnoujściu z dnia 31 maja 1954 r. Lucjan A. został uznany za winnego tego, że: „w okresie od kwietnia 1953 r. do stycznia 1954 r. w Płocinie, pow. Wolin rozpowszechniał fałszywe wiadomości dotyczące sytuacji gospodarczej w Polsce, wychwalał ustrój gospodarczy w Polsce przedwojennej, które to wiadomości mogły wyrządzić istotną szkodę interesom Państwa Polskiego”, tj. czynu z art. 22 m.k.k. i skazany na karę 2 lat więzienia. W dniu 4 sierpnia 1955 r. Sąd Wojewódzki – Wydział Karny-Rewizyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu rewizji jego obrońcy od orzeczenia Sądu Powiatowego uchylił wyrok skazujący, nakazując zwolnienie pokrzywdzonego z więzienia w Nowogardzie. Następnie tenże Sąd Powiatowy w dniu 12 października 1955 r. umorzył postępowanie karne prowadzone przeciwko Lucjanowi A.
Śledztwo S 51.2025.Zk umorzono wobec niewykrycia sprawców (OKŚZpNP Szczecin – Del. Gorzów Wlkp. ).
Śledztwo o sygn. S 52.2025.Zk
W dniu 13 stycznia 2026 r. umorzono śledztwo S 52.2025.Zk w sprawie zbrodni komunistycznych, stanowiących zarazem zbrodnię przeciwko ludzkości, tj.:
– w dniu 2.08.1955 r. złożył w Prokuraturze Wojewódzkiej w Szczecinie wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania wobec Stanisława Cz.,
pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych do uznania, że zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 22 dekretu z dnia 13.06.1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (Dz.U.1946.30.192), tj. tzw. „małego kodeksu karnego”, zwanego dalej mkk, co stanowiło poważną represję motywowaną względami politycznymi, wobec osoby o odmiennych poglądach, sprzeciwiającej się panującym stosunkom społeczno-ekonomicznym, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego ww. pokrzywdzonego,
tj. o czyn z art. 18§2 kk w zw. z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk oraz w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz.U.2023.102,t.j.), wobec śmierci sprawcy czynu, tj. na podstawie art. 17§1 pkt 5 kpk,
II. zbrodni mającej miejsce w dniu 2 sierpnia1955 r. w Szczecinie, ze skutkiem od dnia 3 sierpnia 1955 r. do dnia 2 września 1955 r., popełnionej przez prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w Szczecinie – Henryka Cupiała, polegającej na przekroczeniu uprawnień przez ww. funkcjonariusza publicznego, który realizując cele i politykę władz państwa komunistycznego, wbrew zgromadzonemu w postępowaniu przygotowawczym o sygn. IV Sb 75/55 materiałowi dowodowemu, bezprawnie pozbawił wolności Stanisława Cz. na okres powyżej 7 dni, w ten sposób, że w dniu 2 sierpnia 1955 r. zastosował wobec ww., zatrzymanego na podstawie tego postanowienia w dniu 3 sierpnia 1955 r., tymczasowe aresztowanie do dnia 2 września 1955 r., pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych do uznania, że zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia zarzuconego mu czynu z art. 22 mkk, co stanowiło poważną represję motywowaną względami politycznymi, wobec osoby o odmiennych poglądach, sprzeciwiającej się panującym stosunkom społeczno-ekonomicznym, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonego,
tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu, wobec śmierci sprawcy czynu, tj. na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk,
III. Zbrodni, mającej miejsce w dniu 23 września 1955 r. w Szczecinie, polegającej na przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariusza publicznego państwa komunistycznego, tj. prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w Szczecinie – Ryszarda Kacprzaka, który realizując cele i politykę władz państwa komunistycznego, wbrew zgromadzonemu w postępowaniu karnym o sygn. IV K 65/55 materiałowi dowodowemu, a nadto chcąc, by inne osoby dokonały czynu zabronionego, nakłaniał członków składu orzekającego Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie do bezprawnego pozbawienia wolności Stanisława Cz. w ten sposób, że będąc oskarżycielem w trakcie rozprawy ww. sądu w dniu 23 września 1955 r., złożył wniosek o wymierzenie mu kary 2 lat i 6 miesięcy więzienia za czyn z art. 22 mkk, pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych do uznania, że zachodzą przesłanki do przypisania ww. winy za popełnienie tego czynu, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osoby krytycznej wobec ówczesnego ustroju i sprzeciwiającej się panującym stosunkom społeczno-ekonomicznym, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonego,
tj. czynu z art. 18§2 kk w zw. z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu, wobec śmierci sprawcy czynu, tj. na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk,
IV. Zbrodni mającej miejsce w dniu 23 września 1955 r. w Szczecinie, ze skutkiem do dnia 2 maja 1956 r., polegającej na przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych państwa komunistycznego, tj. członków składu orzekającego Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: sędzia Włodzimierz Sawwa oraz ławnicy: Alina Tretiak i Józef Kunysz, którzy realizując cele i politykę władz państwa komunistycznego, wbrew zgromadzonemu w postępowaniu karnym o sygn. IV K 65/55 materiałowi dowodowemu, bezprawnie pozbawili wolności Stanisława Cz. na okres znacznie powyżej 7 dni, w ten sposób, że po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 23 września 1955 r. wydali wyrok skazujący wymierzając mu karę 2 lat więzienia za czyn z art. 22 mkk, pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych do uznania, że zachodzą przesłanki do przypisania ww. winy za popełnienie tego czynu, co stanowiło poważną represję motywowaną względami politycznymi, wobec osoby o odmiennych poglądach, sprzeciwiającej się panującym stosunkom społeczno-ekonomicznym, czym działali na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonego,
tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,
– w części dotyczącej sędziego Włodzimierza Sawwy – wobec śmierci sprawcy czynu, tj. na podstawie art. 17§1 pkt 5 kpk,
– zaś w części dotyczącej ławników – wobec niewykrycia sprawców czynu, tj. na podst. art. 322§1 kpk,
V. Zbrodni mającej miejsce w dniu 28 grudnia 1955 r., ze skutkiem do dnia 2 maja 1956 r. w Warszawie, polegającej na przekroczeniu uprawnień przez działających wspólnie i w porozumieniu funkcjonariuszy publicznych, tj. członków składu orzekającego Izby Karnej Sądu Najwyższego w Warszawie: Przewodniczącego – Tadeusza Gdowskiego oraz sędziów Tadeusza Krokosza i Antoniego Poźniczka, którzy realizując cele i politykę władz państwa komunistycznego, w trakcie posiedzenia tego Sądu w dniu 28 grudnia 1955 r., wbrew zgromadzonemu w postępowaniu karnym o sygn. IV K 65/55 materiałowi dowodowemu, tj. pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych do przypisania Stanisławowi Cz. winy za popełnienie czynu z art. 22 mkk, wydali postanowienie o sygn. IV K 981/55 utrzymując w mocy wyrok Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie z dnia 23 września 1955 r., w zakresie skazania pokrzywdzonego na karę 2 lat więzienia, tym samym bezprawnie pozbawiając go wolności na okres powyżej 7 dni, co stanowiło poważną represję polityczną w stosunku do osoby sprzeciwiającej się panującym stosunkom społeczno – ekonomicznym, krytycznej wobec ustroju komunistycznego i ówczesnych władz, czym działali na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego ww. pokrzywdzonego,
tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia1998 r. o IPN – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu, wobec śmierci sprawców czynu, tj. na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk (OKŚZpNP Szczecin).
Śledztwo o sygn. S 60.2025.Zk
W dniu 19 stycznia 2026 r. umorzono śledztwo S 60.2025.Zk w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości dotyczącej przekroczenia uprawnień w okresie od 16 grudnia 1953 r. co najmniej do końca grudnia 1954 r., w Szczecinie, a następnie w miejscu odbywania orzeczonej kary, przez funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego ze Szczecina, prokuratorów Wydziału Specjalnego tamtejszej Prokuratury Wojewódzkiej oraz skład orzekający miejscowego Sądu Powiatowego – IV Wydział Karny, którzy bez dowodów potwierdzających popełnienie przez Józefa G. przestępstwa z art. 22 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa ( mały kodeks karny – m.k.k. ), bezprawnie pozbawili wyżej wymienionego wolności na okres powyżej 7 dni, z powodu rozpowszechniania wrogiej propagandy szkalujących ustrój Polski Ludowej, mogących wyrządzić istotną szkodę interesom państwa bądź obniżyć powagę jego naczelnych organów poprzez jego tymczasowe aresztowanie, a następnie skazanie na bezwzględną karę więzienia.
W toku śledztwa ustalono, że Józef G., były żołnierz AK, zatrudniony w PKS Szczecin w charakterze kierowcy został zatrzymany w dniu 16 grudnia 1953 r. przez funkcjonariuszy WU BP ze Szczecina pod zarzutem systematycznego rozpowszechniania fałszywych wiadomości zasłyszanych w zachodnich stacjach radiowych, szkalujących ustrój Polski Ludowej, a następnie tymczasowo aresztowany przez prokuratora Wydziału Specjalnego Prokuratury Wojewódzkiej, jako podejrzany o rozpowszechnianie szeptanej propagandy, na okres 2 miesięcy.
Wyrokiem Sądu Powiatowego – IV Wydział Karny w Szczecinie z dnia 17 marca 1954 r. Józef G. został bezzasadnie uznany za winnego tego, że: „w okresie od początku 1952 r. do grudnia 1953 r. na terenie Szczecina komentował rozpowszechniane przez zachodnie stacje radiowe fałszywe wiadomości szkalujące ustrój, których treść mogła wyrządzić istotną szkodę interesom Państwa Polskiego bądź obniżyć powagę jego naczelnych organów” – tj. przestępstwa określonego w art. 22 m.k.k. i skazany na karę 1 roku i 6 miesięcy więzienia. Pokrzywdzonego zwolniono z więzienia w nieustalonym dniu w pierwszej połowie 1955 r. po odbyciu całości orzeczonej kary.
Śledztwo S 60.2025.Zk umorzono wobec niewykrycia sprawców (OKŚZpNP Szczecin – Del. Gorzów Wlkp. ).