English version
Powstanie wielkopolskie było nie tylko wspaniałym zwycięstwem militarnym i politycznym ale dowiodło również, że mieszkańcy Wielkopolski ponad wszystko cenią sobie wolność. Był to niezwykły przejaw odpowiedzialności społeczeństwa, które chciało samo decydować o przyszłości swojej jak i swoich potomnych. Poświęcenie i odwaga naszych przodków przyczyniły się do przyłączenia Wielkopolski do odradzającej się ojczyzny.
Krzysztof Męciński, dyrektor szczecińskiego Oddziału IPN przypomniał, że w naszym regionie, szczególnie powinniśmy dbać o pamięć o zwycięskim powstaniu wielkopolskim, ponieważ
wielu Powstańców Wielkopolskich w Szczecinie znalazło swój dom. Bardzo wielu powstańców wielkopolskich po ’45 roku budowało polski Szczecin. (…) Urzędnicy z Wielkopolski zagospodarowywali te ziemie i pomagali w uruchomieniu tego miasta po zniszczeniach wojennych.
Prezentowany dzisiaj nowy pomnik nagrobny to już czwarte uratowane przed zapomnieniem miejsce spoczynku powstańca wielkopolskiego, w całości sfinansowane ze środków Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Szczecinie. Podczas uroczystości dyrektor umieścił na pomniku nagrobnym tabliczkę informującą o wpisaniu grobu do Ewidencji Grobów Weteranów Walk o Wolność i Niepodległość Polski. Kształt pomnika w swojej nowoczesnej stylistyce, nawiązuje do historycznych, polskich nagrobków z XIX wieku.
W uroczystości wzięli udział przedstawiciele Zachodniopomorskiego Urzędu Wojewódzkiego, Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego, Zachodniopomorskiego Towarzystwa Genealogicznego „Pomerania” oraz młodzież z XVI Liceum Ogólnokształcącego w Szczecinie ze swoim opiekunem Ryszardem Kurtyką. Dzięki uprzejmości dyrektora liceum, Macieja Grendy, poczet prezentuje sztandar nieistniejącej już Szkoły Podstawowej nr 30, które nosiło imię Powstańców Wielkopolskich. Modlitwie w intencji w intencji zmarłego Weterana przewodniczył ks. kan. mjr dr Stanisław Pawłowski, proboszcz parafii wojskowej pw. św. Wojciecha w Szczecinie.
***
Wincenty Dąbrowicz, urodzony 17.01.1892 r. w miejscowości Ryczywół (pow. Oborniki), s. Antoniego i Emilii z domu Kühn. W młodości członek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Dnia 01.10.1913 r. wcielony do wojska pruskiego do 29. Batalionu Saperów. Brał czynny udział w I wojnie światowej na froncie francuskim i rosyjskim. Zwolniony ze służby 15.12.1918 r. w stopniu kaprala. Z dniem 01.01.1919 r. dołączył do powstania wielkopolskiego. W składzie Kompanii Rogozińskiej, brał udział w walkach o Rogoźno, Budzyń, Potulice, Chodzież i Międzychód. Wiosną 1919 r. został oddelegowany wraz z jednostką na front wschodni gdzie kontynuował walkę w składzie 2. Pułku Strzelców Wielkopolskich podczas wojny polsko-bolszewickiej. Walczył w okolicach Płocka oraz nad rzeką Dźwiną. Zdemobilizowany 15.10.1919 r. w stopniu sierżanta. Aktywny członek Związku Powstańców Wielkopolskich. Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym i Medalem 10-lecia Odzyskania Niepodległości. Zmarł 18.01.1965 r. Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, w kwaterze 33C, rzędzie 21, mogile nr. 20. Decyzją Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia 20.09.2022 r., grób Wincentego Dąbrowicza został wpisany do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski pod numerem 4519.