Przyszła na świat 9 marca 1922 r. w Warszawie w rodzinie, w której wartości patriotyczne były stawiane na pierwszym miejscu. Maturę zdawała w konspiracji. W czasie okupacji należała do AK, zajmowała się m. in. przemycaniem grypsów z Pawiaka. Oprócz Ojczyzny, odkąd pamiętała kochała teatr. Po zdanej maturze uczęszczała do konspiracyjnego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. Egzamin aktorski zdała jednak już po wojnie, ponieważ naukę w szkole aktorskiej przerwał wybuch powstania warszawskiego, podczas którego była łączniczką i pomocą w punkcie sanitarnym. Poprzez tajną radiostację na placu Napoleona zagrzewała powstańców do walki czytając utwory, m.in. monolog Wysockiego z „Nocy listopadowej”: „Hej bracia, żołnierze, dzieci, za broń, za broń, za broń!”.
Ze Szczecinem związała się w 1959 r. poprzez pracę w Państwowych Teatrach Dramatycznych a od lat ’70 w Teatrze Polskim. W 2012 r. cytując za oficjalną stroną Teatru Polskiego, mając „90 lat, aktorka wystąpiła w spektaklu: Sedinum, prochy i rock and roll".
Zapraszamy do obejrzenia ostatniej rozmowy, którą odbyła z nami w 2020 r., przy okazji realizacji wystawy "Pokolenie Baczyńskiego" oraz reportażu filmowego poświęconego jej osobie"