English version
W sanktuarium pw. Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej w Resku mszę świętą w intencji Stanisława Kostasia odprawili w koncelebrze ks. kanonik Waldemar Szczurowski, duszpasterz środowisk opozycyjnych oraz proboszcz parafii w Resku ks. kanonik Marian Kaptur. - Nigdy nie zaparł się ducha patriotyzmu, choć w czasach, gdy żył w Resku takim jak on nie wolno było mówić o miłości Ojczyzny - przypomniał w kazaniu ks. kan. Waldemar Szczurowski.
Przed ołtarzem wystawiono odznaczenia Stanisława Kostasia: Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych i Medal Niepodległości. W uroczystościach wzięli udział m.in. burmistrz Reska Arkadiusz Czerwiński i przewodniczący Rady Miasta Jan Czaban oraz przedstawiciele społeczności lokalnej.
Dalsza część uroczystości odbyła się na cmentarzu. Tu wartę honorową wystawili żołnierze 1. Skrzydła Lotnictwa Taktycznego w Świdwinie. Na odnowionym grobie śp. Stanisława Kostasia delegacje złożyły kwiaty. Razem z dyrektorem Krzysztofem Męcińskim pamięć pochowanego żołnierza uczciła naczelnik Oddziałowego Biura Upamiętniania walk i Męczeństwa Marzena Szulc. - Jestem przekonany że mieszkańcy Reska są dumni, że udało się przywrócić pamięć takiego bohatera jakim był Stanisław Kostaś, jeden z pierwszych żołnierzy marszałka Józefa Piłsudskiego, który ruszył z krakowskich Oleandrów wraz z I Kompanią Kadrową - powiedział zebranym dyrektor Krzysztof Męciński.
Nagrobek został odnowiony ze środków IPN. Na jego płycie znajduje się Krzyż Niepodległości, którym odznaczony został Stanisław Kostaś.
Wartę honorową przy grobie wystawiło 1. Skrzydło Lotnictwa Taktycznego w Świdwinie.
Stanisław Kostaś, syn Tadeusza i Marii zd. Galas, ur. 28.09.1897 r. we Lwowie, zm. 17.09.1966 r., i pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Resku od 1914 r. należał do Związku Strzeleckiego w Tarnowie z którego członkami wstąpił w szeregi Legionów Polskich. W sierpniu 1914 r. w składzie 16 Kompanii, 1 Pułku Piechoty Legionów wyruszył z Krakowa, z Oleandrów do Kielc. W wyniku choroby został przeniesiony do 2 Pułku Piechoty. W listopadzie 1914 r. ciężko ranny w bitwie z wojskami rosyjskimi pod Sołotwiną, dostał się do niewoli. Osadzony w obozie jenieckim został następnie zesłany do kolonii karnej w miejscowości Kurgan. Od maja 1918 r. należał do tajnej organizacji Wojsk Polskich. Działał w Batalionie Szkolnym w Omsku oraz w Czelabińsku, wchodzących w skład Armii Polskiej we Francji, dowodzonych przez kapitana Jana Edwarda Surówkę ps. „Dojan". Dnia 06.06.1918 r. w Nowo-Nikołajewsku wstąpił do Batalionu Szturmowego w, którym służył pod dowództwem kapitana Surówki aż do kapitulacji 5 Dywizji Syberyjskiej w 1920 r. Służył wówczas m.in. w tajnej szkole podoficerskiej. Wraz z końcem wojny domowej w Rosji oraz rozbiciem polskiej Dywizji, został aresztowany i zesłany do kalczugińskiej karnej kolonii pod Moskwą, gdzie przebywał do 1921 r. posługując się zmienionymi danymi Jan Gryc oraz fałszywymi nazwiskami Bałasiewicz i Białozórski. Jeszcze w 1921 r. przybył do niepodległej już Polski. Po egzaminie gimnazjalnym w 1924 r. rozpoczął pracę jako leśnik w majątku ks. Romana Sanguszki w Zdzarach k. Pilzna. Dnia 06.10.1927 r. złożył niższy egzamin państwowy dla leśników. W 1934 r. podczas powodzi stulecia pracował na terenie Powiatu Tarnowskiego w komitecie dla powodzian. Od 01.12.1936 r. pracował w Państwowej Wytwórni Prochu w Pionkach. Odznaczony Krzyżem Niepodległości (1937) Krzyżem Walecznych (1923) oraz Medalem Niepodległości (1921). Decyzją Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej nagrobek Stanisława Kostasia, został wpisany do ewidencji grobów weteranów pod numerem 2494.