• Czym był syjonizm rewizjonistyczny? • Jakie były główne kierunki działalności syjonistów-rewizjonistów w Polsce? • Na czym polegała współpraca pomiędzy rządami II RP i Nową Organizacją Syjonistyczną? • Jak wyglądało życie Żydów w Polsce po Zagładzie? • Ocaleli nieliczni. Czy możemy mówić o zorganizowanym ruchu syjonistów-rewizjonistów po wojnie? • Dlaczego syjoniści-rewizjoniści stanęli przed komunistycznym sądem? • Co ma wspólnego działalność syjonistów-rewizjonistów ze Szczecinem? • Mit czy historia? Czy syjonizm rewizjonistyczny pojawia się w polskiej polityce historycznej? Dyskusja z ramach cyklu „Przystanek Historia online”, której gościem będzie: dr Dominik Flisiak – absolwent Instytutu Historii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach moderator dyskusji: dr Magdalena Semczyszyn – Oddział IPN w Szczecinie
***
Książka dotyczy losów syjonistów-rewizjonistów, tj. zwolenników Włodzimierza Żabotyńskiego, działających w pierwszych latach powojennej Polski (1944/45–1950). Za cezurę początkową został przyjęty przełom 1944/1945 r. W tym czasie, tj. po zakończeniu niemieckiej okupacji ziem polskich władze komunistyczne umożliwiły działalność partii politycznych wśród nielicznej żydowskiej społeczności, która przeżyła Zagładę. Na liście legalnych organizacji zabrakło jednak syjonistów-rewizjonistów. Cezurą końcową jest 1950 r. gdy kilku pozostałych w Polsce aktywistów prawicy syjonistycznej zostało aresztowanych, osądzonych i osadzonych w więzieniach. Najważniejszą grupą źródeł wykorzystanych w trakcie badań nad książką były archiwalia. W okresie kilku lat zostały przeprowadzone kwerendy w: Archiwum Instytutu Żabotyńskiego w Tel-Awiwie, Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego im. Emanuela Ringelbluma, Instytucie Pamięci Narodowej, Archiwum Akt Nowych, Archiwum Narodowym w Krakowie, Archiwach Państwowych w Kielcach, Katowicach, Łodzi, Szczecinie oraz Wrocławiu.