Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Szczecinie (stan na maj 2021 r. )

Śledztwa zakończone wydaniem postanowienia o umorzeniu

Zbrodnie komunistyczne

1. Śledztwo w sprawie  zbrodni  komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w okresie od dnia 15.08.1950 r. do dnia 24.11.1950 r., ze skutkiem do dnia 16.12.1950 r. w Szczecinie, polegającej na przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj. Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie, Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie oraz Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie, poprzez bezprawne pozbawienie wolności członków organizacji niepodległościowych o nazwach „Trzej Muszkieterowie” oraz „Polska Podziemna Organizacja Młodzieżowa”, tj.: Bolesława T., Karola M., Bogusława W., Mieczysława K., Stanisława N., Jerzego Z. i Ryszarda T., na okres powyżej 7 dni, co stanowiło poważną represję wobec osób o odmiennych poglądach, krytycznych wobec ówczesnego ustroju Rzeczypospolitej Polskiej, sprzeciwiających się panującym stosunkom społeczno - politycznym, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego ww. pokrzywdzonych,  tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. (Sygn. S 46.2020.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

Śledztwo w przedmiotowej sprawie umorzono w dniu 5.02.2021 r. - wobec śmierci sprawców zbrodni komunistycznej; funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj.: funkcjonariuszy WUBP w Szczecinie: Zygmunta Kupczaka, Jana Cybulskiego, Jana Bednarka, Aleksandra Merzy i Eliasza Kotona, prokuratorów WPR w Szczecinie: Kazimierza Golczewskiego i Bolesława Rescha oraz sędziów NSW w Warszawie: Józefa Dziowgo, Mariana Krupskiego i Feliksa Aspisa. 

2. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej zarazem zbrodnię przeciwko ludzkości, polegającej na przekroczeniu w 1951 r. w Szczecinie uprawnień przez prokuratorów Prokuratury Miasta i Powiatu w Szczecinie oraz funkcjonariuszy Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym, którzy pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych, bezprawnie pozbawili wolności Czesława W., na okres powyżej 7 dni, co stanowiło poważną represję polityczną, wobec osoby uważanej za przeciwnika politycznego władzy komunistycznej, czym działali na szkodę interesu publicznego i prywatnego ww. pokrzywdzonego - tj. o czyn z art. 189§2 kk w zw. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu. ( Sygn. S 20.2020.Zk – OKŚZpNP Szczecin ).

W dniu 14.04.2021 roku wydano postanowienie o umorzeniu śledztwa na podstawie art. 322§1 kpk - wobec stwierdzenia braku podstaw do wniesienia aktu oskarżenia. Czesław W. na wniosek nieustalonych prokuratorów Prokuratury Miasta i Powiatu w Szczecinie za rozpowszechnianie rzekomo nieprawdziwych informacji o sytuacji gospodarczej Polski Ludowej i sojuszu ze Związkiem Radzieckim - postanowieniem Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym  z dnia 24.10.1951 roku został skazany na 12 miesięcy obozu pracy. W tym miejscu należy wskazać, że od członków Komisji Specjalnej nie wymagano wykształcenia prawniczego. Stąd też w jej organach zatrudniano na stanowiskach merytorycznych np. włókniarzy, górników itp. Rola  Komisji do lipca 1952 roku sprowadzała się do wydania jedynie orzeczenia - bez słuchania wyjaśnień oskarżonego i bez żadnego kontaktu z nim. Nie przeprowadzano również rozprawy, orzekając wyłącznie na podstawie akt śledztwa – co stanowiło drastyczne pogwałcenie podstawowego prawa do obrony Czesława W. Okoliczność ta całkowicie deprecjonuje przedmiotowe orzeczenie, które zapadało z rażącym naruszeniem prawa do jakiejkolwiek, nawet iluzorycznej, obrony pokrzywdzonego. 

3. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej zarazem zbrodnię przeciwko ludzkości, polegającej na przekroczeniu uprawnień w 1952 roku w Koszalinie i Warszawie, przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego tj. funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Publicznego w Koszalinie, prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Koszalinie i sędziów Wojskowego Sądu Rejonowego w Koszalinie oraz Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie, poprzez bezprawne pozbawienie wolności Walentego C., na okres powyżej 7 dni, pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osoby uważanej za przeciwnika politycznego władzy komunistycznej, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonego; tj. o czyn z art. 189 § 2 kk w zw. z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Sygn. 5.2021.Zk – OKŚZpNP Szczecin– Delegatura w Koszalinie).  

Śledztwo w przedmiotowej sprawie umorzono w dniu 30.04.2021 r. - wobec śmierci sprawców zbrodni komunistycznej; funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj.: funkcjonariuszy WUBP w Koszalinie: Ryszarda Spychaja, Mariana Dąbrowicza, prokuratorów WPR w Koszalinie: Aleksandra Baryły, Józefa Piotrowicza, sędziów: WSR w Koszalinie; Zbigniewa Ungeheuera /vel Ulanowskiego/ i NSW w Warszawie; Józefa Dziowgo, Zdzisława Gołębiowskiego i Romana Rawicza  – na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk, a nadto niewykrycia sprawców ławników WSR w Koszalinie – na podst. art. 322§1 kpk 

4.   Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej zarazem zbrodnię przeciwko ludzkości, polegającej na przekroczeniu  uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego- pracowników PUBP z Dębna, prokuratorów WPR  i składu orzekającego WSR ze Szczecina, a następnie  przez sędziów NSW  z Warszawy, którzy utrzymali zaskarżony  wyrok, z pewnymi zmianami  w mocy,  w okresie od  końca lutego  1952 r. do 10 grudnia 1952 r. w  Boleszkowicach,  Dębnie oraz w Szczecinie  i  w Warszawie , wyrażające się w   bezprawnym pozbawieniu wolności  na okres   powyżej 7 dni: Jana Ż., Edwarda Z., Bronisława  G. i Cypriana G., min.  z powodu  przynależności do  nielegalnej  organizacji pod nazwą ,,Tajna Organizacja Wojskowa’’, w ten sposób, iż  dokonali   ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania ww., a następnie  bezpodstawnie  doprowadzili do skazania  na bezwzględne  kary  więzienia, co stanowiło  poważne prześladowanie tych osób, spowodowane względami politycznymi, z uwagi na  prowadzoną przez nich  działalność w  organizacji  o charakterze niepodległościowym,  czym działano na szkodę  interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonych,  tj. o czyn określony w art. 231§1 kk w zb. z art. 189§ 2 kk w zw. z art. 11§2 kk oraz w zw. z art.  2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o IPN – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu. (Sygn. S 50.2020.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Del. w Gorzowie Wlkp.). 

Śledztwo w przedmiotowej sprawie umorzono w dniu 2.02.2021 r. - wobec śmierci sprawców zbrodni komunistycznej; funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj.: funkcjonariuszy PUBP z Dębna: Zbigniewa Jeznacha, Stefana Sawickiego, Stefana Straszaka, Bolesława Chrusta, Kazimierza Chlebowskiego, Mariana Lewandowskiego i Kazimierza Kowarskiego, WUBP w Szczecinie: Alberta Stormowskiego i Władysława Zatonia Aleksandra Merzy i Eliasza Kotona, prokuratorów WPR w Szczecinie: Jerzego Ostrzyżka, i Bolesława Rescha, sędziów WSR w Szczecinie: Tadeusza Nizielskiego, Tadeusza Piaseckiego i Antoniego Korzyniewskiego oraz sędziów NSW w Warszawie: Józefa Dziowgo, Aleksandra Tomaszewskiego, Mariana Krupskiego i Zygmunta Wizelberga (

5. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznych, stanowiących zarazem zbrodnie przeciwko ludzkości, mających miejsce w latach w okresie 1947 - 1948 w Strzelcach Krajeńskich:

a) w postaci fizycznego i psychicznego znęcania się nad pozbawionymi wolności: Alfonsem M., Florianem G. i  Szczepanem W., w celu uzyskania od niej wyjaśnień o określonej treści, przez funkcjonariuszy PUBP w Strzelcach Krajeńskich, co stanowiło poważne prześladowanie, wobec osoby uważanej za przeciwnika politycznego, czym działano na szkodę interesu publicznego i prywatnego pokrzywdzonego,  tj. o czyn z art. 246 kk w zb. z art. 189§3 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

b) przekroczeniu  uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego- pracowników PUBP w Strzelcach Krajeńskich, prokuratorów WPR  i składu orzekającego WSR ze Szczecina, a następnie  przez sędziów NSW  z Warszawy, którzy utrzymali zaskarżony  wyrok, z pewnymi zmianami  w mocy,  w okresie od  końca lutego  1952 r. do 10 grudnia 1952 r. w  Boleszkowicach,  Dębnie oraz w Szczecinie  i  w Warszawie , wyrażające się w   bezprawnym pozbawieniu wolności  na okres   powyżej 7 dni, Alfonsa M., Floriana G. i  Szczepana W.,  tj. o czyn określony w art. 231§1 kk w zb. z art. 189§ 2 kk w zw. z art. 11§2 kk oraz w zw. z art.  2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o IPN – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu.

Śledztwo w przedmiotowej sprawie umorzono w dniu 22.03.2021 r. – wobec stwierdzenia, iż:

  1. śledztwo co do tego samego czynu tych samych osób, odnośnie pokrzywdzonego Alfonsa M., zostało w przeszłości prawomocnie zakończone, tj. - na podstawie art. 17 §1 pkt 7 k.p.k.  zaś w stosunku do czynów popełnionych na szkodę Floriana G. i Szczepana W. - z powodu niewykrycia sprawców stwierdzonej zbrodni komunistycznej, tj. - na podstawie art. 322 § 1 k.pk. 
  2. wobec śmierci sprawców zbrodni komunistycznej; funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj.: funkcjonariuszy PUBP w Strzelcach Krajeńskich: Józefa Bertrandta, Jerzego Augustowskiego, Jerzego Ledziana i Mariana Rutkowskiego, oraz WUBP w Poznaniu: Marcelego Srokowskiego, prokuratorów WPR w Poznaniu:  Mariana Jaskowskiego, Stanisława Radomskiego oraz Walentego Kurawicza (vel Kurawkina) i składu orzekającego WSR ze Szczecina: Edwarda Jęczmyka, Władysława Partyki oraz ławnika Janusza Skiby, a nadto  sędziów NSW  z Warszawy: Kazimierza Drohomireckiego, ppłk. Józefa Wareckiego i mjr. Zdzisława Gołębiowskiego, tj. – na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk  (Sygn. S 66.2020.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Del. w Gorzowie Wlkp.). 

Zbrodnie nazistowskie

1. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącej zarazem zbrodnią przeciwko ludzkości  w postaci ludobójstwa, dokonanego w okresie od lipca 1942 r. do 1944 r. przez funkcjonariuszy niemieckich władz okupacyjnych wobec około 750.000 osób narodowości polskiej, żydowskiej oraz innych, ówczesnych więźniów obozu zagłady w Treblince, tj. o czyn z art. 1 pkt 1 Dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r., nr 69, poz. 377 ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie  Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2021 r. poz. 177, t. j.).

W dniu 29.12.2020 r. prokurator wydał postanowienie o umorzeniu śledztwa:                    

  1.  w części dotyczącej: Irmfrieda Eberle, Karla Pötzingera, Karla Ludwiga, Erwina Lamberta, Lorenza Hackenholta, Paula Bredowa, Richarda Thomalli, Adolfa Hitlera, Heinricha Himmlera, Friedricha – Wilhelma Krűgera, Odilo Globocnika, Christiana Wirtha, Hermanna Juliusa Höfle, Alfreda Löfflera, Maxa Küttnera, Iwana Demianiuka, Erwina Lamberta, Richarda Otto Horna, Willego Posta, Karla Schiffnera, Erwina Stengelina, Willego Grossmanna, Willego Mȁtziga, Hermana Felfe, Alfreda Forkera, Alfonsa Lindenműllera, Laurenziusa Hackenholta, Augusta Hengsta, Franza Hödla, Erwina Kaina, Johanesa Klahna, Maxa Bree, Rudolfa Bȁra (Baera), Maxa Biala, Willego Bȍlitza, Wernera Borowskiego, Johannesa Eisolda, Hermanna Michela, Karla Heine Plikata, Kurta Richtera, Paula Rosta, Herberta Scharfe, Ernsta Schemmela, Ericha Schulza, Kurta Seidla, Franza (Hermanna) Sydow, Hansa Zȁnkera, Rudolfa Strebelowa, Alberta Floriana, Richarda Emila Hillera, Ernsta (Adilfa lub Erwina) Gentza, Ericha Fuchsa, Petera Bondare, Wasila Jelentschuka, Nikolausa Scheffera, Nikolaja Nidosrelowa, Wasila Schischajewa, Grigorija Rubeza, Aleksandra Ritticha, Iwana Onoprijenko, Daniela Onopirjenko, Nikolaja Senykowa, Władimira Czerniawskiego, Iwana Schwidkina, Iwana Matschulina, Petera Schilowa, Wladimira Wiltschynskiego, Oswalda Strobela (Strebela), Aleksandra Yegera, Nikolaya Malagona, Prokofiya Ryabtseva, Adolfa Heinza Beckerle, Fedora Fedorenko, Iwana Marczenko (Marchenko), Siegfrieda Grȁtzchusa (Graetschusa) i Nikolaya Szalajewa (Shalayeva, Shalaeva) - wobec śmierci sprawców czynu zabronionego, tj. na podst. art. 17 § 1 pkt 5 kpk,           • Kurta Franza, Gustava Münzbergera, Otto Stadie, Josefa Hirtreitera, Augusta Wilhelma Miete, Heinricha Matthesa, Franza Suchomela, Willego Mentza, Franza Otto Ruma, Franza Stangla, Ludwika Fischera, Piotra Dmitrenko vel Jana Suchonieckiego, Mikołaja Osyczańskiego vel Stanisława Łuszyńskiego, Teodozego Melnika vel Kazimierza Jankowskiego, Wasyla Rudenki vel Wacława Staneckiego, Fritza Gustawa Friedla, Karola Schauberta, Fritza Hahna - wobec stwierdzenia, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone, tj. na podst. art. 17§1 pkt 7 kpk,           
  2. zaś w sprawie pozostałych funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej biorących udział w zabójstwach, w tym: Maxa Bellera, Kurta Meidkura, Kurta Arndta, Lothara Boelitza, Richarda Schuha, Maxa Möllera, Josefa Hermana, Erwina Stengelina, Ernsta Seidlera, Thomasa Stefla, Alberta Rittlera, Adolfa Műllera, Bruna Brűcknera, Karla Spezingera, Fyodora Ryabeka, Mikołaja Bondarenko, Fyodora Duschenko, Pyotra Goncharova, Pavela Grigorchuka, Aleksandra Kirpa, Dimitra Korotkina, Nikolaya Kulaka, Ivana Kurinnoya, Ananity Kuzminskiego, Nikolaya Lebedenko, Pavela Leleko, Filipa Levchishina, Nikolaya Makoda, Alexandra Paraschenko, Yevdokima Parfinyuka, Nikolaya Payevschnika, Leona Polakowa, Samuela Pritsa, Aleksandra Schultza, Emanuela Schultza, Nikolaya Senika, Ivana Shevchenko, Ivana Shvidkoya, Nikolaya Skakoduba, Grigoriya Skydana, Ivana Terekhova, Ivana Tkachuka, Sergeya Vasiylenko, Alexandra Voloshenko, Ivana Wasilenko, Vasyla Wołoszyna, Vasyla Woronkowa, Trofima Zavidenko - wobec niewykrycia sprawców czynu zabronionego, tj. - na podst. art. 322§1 kpk.  (Sygn. S 9.2013.Zn  OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Koszalinie).  

2. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będąca jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegająca na pozbawieniu prawa do niezawisłego i bezstronnego sądu, w sprawie o sygn. 11J 48/43g, 3 L 60/43 i skazaniu na karę śmierci w dniu 29 września 1943 roku, obywatela polskiego Otto K. przez sędziów Trybunału Ludowego III Rzeszy w Berlinie o nazwiskach: dr Greulich, dr Zippel, dr von Helms, Hoffmann przy udziale oskarżyciela Krebs, który to wyrok został wykonany w dniu 4 października 1943 roku przez nieustalonych funkcjonariuszy nazistowskich, co stanowiło poważne prześladowanie z powodu przynależności Otto K. do narodu polskiego -  tj. o czyn z art. 1 pkt 1 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 roku o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego w  zw. z art. 3  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. (Sygn. S 26.2020.Zn – OKŚZpNP Szczecin). 

Postanowieniem z dnia 20.10.2020 r. śledztwo zostało umorzone   wobec ustalonych sprawców: Hermana Greulicha, Hermana von Helmsa, Alfreda Hoffmanna - z powodu ich śmierci, tj. – na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk,  zaś w pozostałym zakresie wobec niewykrycia sprawców przestępstwa – na podst. art. 322§1 kpk .

 

 

 

 

do góry