Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Szczecinie (stan na maj 2021 r. )

Śledztwa zakończone skierowaniem aktu oskarżenia

Zbrodnie komunistyczne

1.  W dniu 21 stycznia 2021 r. prokurator skierował akt oskarżenia  p-ko Mieczysławowi H., byłemu Inspektorowi Wydziału II SB KWMO w Katowicach, podejrzanemu o  popełnienie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią p-ko ludzkości, mającej miejsce w 1982 r. w Nysie, w postaci przekroczenia uprawnień, poprzez bezprawne i represyjne wytypowanie osób uważanych za przeciwników politycznych celem odbycia przez nich ćwiczeń wojskowych, wbrew zasadom wynikającym z założeń Sztabu Generalnego WP, co stanowiło formę poważnej represji i prześladowania wobec osób o odmiennych poglądach społeczno - politycznych, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonych, tj. o przestępstwo z art. 231§1 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Sygn. S 30.2020.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Koszalinie).  

 Na zasadzie art. 24 § 1 i art. 31 § 1 kpk sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Sąd Rejonowy w Gliwicach w postępowaniu zwyczajnym.  

2.   W dniu 21 stycznia 2021 r. prokurator skierował akt oskarżenia  p-ko Stefanowi B. podejrzanemu o to że w okresie od 30 października 1950 r. do dnia 10 listopada 1950 r. w Nowogardzie i w Szczecinie, jako oficer śledczy tamtejszego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, prowadzący postępowanie przygotowawcze p-ko Józefowi G. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami państwa totalitarnego, realizując cele polityki władz, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że wbrew zgromadzonemu w tym postępowaniu materiałowi dowodowemu, działając w warunkach czynu ciągłego: - w dniu 30 października 1950 r. sporządził w Nowogardzie, a następnie złożył w Wojskowej Prokuraturze Rejonowej w Szczecinie, pozbawiony podstaw prawnych, pisemny wniosek o tymczasowe aresztowanie ww. za czyn penalizowany w art. 87 w związku z art. 86 § 2 kkWP, nakłaniając w ten sposób prokuratora wojskowego ppłk. Kazimierza G. do bezprawnego pozbawienia wolności, na okres powyżej dni 7, ówczesnego podejrzanego, pomimo że zgromadzony materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia, iż swoim zachowaniem Józef G. wypełnił znamiona przypisanego mu czynu, - w dniu 10 listopada 1950 r. w Nowogardzie wydał wobec tymczasowo aresztowanego Józefa G. postanowienie o pociągnięciu do odpowiedzialności karnej za rzekomą zbrodnię stanu, mającą polegać na czynieniu przygotowań do zmiany przemocą ustroju Państwa Polskiego, poprzez rozpowszechnianie od początku 1946 r. do dnia 21 października 1950r. w Nastazinie nieprawdziwych wiadomości o stosunkach gospodarczych i politycznych Polski i Związku Radzieckiego, o mającej nastąpić III wojnie światowej oraz fałszywym i odstraszającym przedstawianiu spółdzielczości produkcyjnej na wsi, wzbudzających w słuchaczach wrogie nastroje skierowane przeciwko ówczesnemu ustrojowi Państwa Polskiego – tj. za przestępstwo z art. 87 w związku z art. 86 § 2 kodeksu karnego Wojska Polskiego, a następnie, w oparciu o zebrany materiał dowodowy, którego obiektywna ocena powinna skutkować niezwłocznym wydaniem decyzji o umorzeniu śledztwa i zwolnieniem z aresztu podejrzanego, sporządził przeciwko pokrzywdzonemu akt oskarżenia, przekazany w pierwszej połowie grudnia 1950 r. przez prokuratora wojskowego do szczecińskiego Wojskowego Sądu Rejonowego, wskutek czego udzielił pomocy prokuraturze wojskowej i WSR w Szczecinie, do dalszego bezprawnego pozbawienia Józefa G. wolności, na okres powyżej dni 7, pomimo że materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia, iż swoim zachowaniem wypełnił on znamiona przypisanego mu czynu, którymi to działaniami Stefan Bareła dopuścił się zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, w postaci poważnej represji politycznej, wobec osoby uważanej za przeciwnika istniejących rozwiązań polityczno–społecznych, działając na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonego; tj. o czyn z art. 18 § 2 i 3 k.k. w związku z art. 189 § 2 k.k. w zbiegu z art. 231 § 1 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. i w związku z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r., o IPN – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz z art. 12 § 1 k.k.  (Sygn. S 15.2020.Zk – OKŚZpNP Szczecin -  Delegatura w Gorzowie Wlkp.). 

Na zasadzie art. 24 § 1 i art. 31 § 1 k.p.k. sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Sąd Rejonowy w Goleniowie w postępowaniu zwyczajnym.

3.  W dniu 16 listopada 2015 r. prokurator skierował do Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim akt oskarżenia w sprawie zbrodni komunistycznej będącej zbrodnią p-ko ludzkości p-ko Zdzisławowi W., którego oskarżył o to, że najpóźniej w dniu 12 grudnia 1981 r. w Skierniewicach, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego,  tj. Komendant Wojewódzki MO w Piotrkowie Tryb., działając na szkodę interesu prywatnego i publicznego, przekraczając swoje uprawnienia wydał decyzje o internowaniu 36 osób, powołując się na art. 42 Dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym (Dz. U. z 1981 nr 29 poz. 154), w sytuacji kiedy taki akt prawny nie został legalnie opublikowany i tym samym nie obowiązywał,  w konsekwencji czego bezprawnie pozbawił ich wolności w różnych okresach czasu począwszy od dnia 13 grudnia 1981 r., a pozbawienie wolności internowanych stanowiło formę poważnej represji politycznej wobec osób przynależnych do określonej grupy o innych poglądach społeczno-politycznych, dopuszczając się w ten sposób zbrodni p-ko ludzkości, będącej jednocześnie zbrodnią komunistyczną, -  tj. o czyn z art. 231§1 kk w zb. z art. 189§2 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie  Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu. ( Sygn. S 12.2015.Zk – OKŚZpNP Szczecin). 

W dniu 7.04.2016 r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim uznał oskarżonego Zdzisława W. winnym popełnienia zarzucanych mu przestępstw i wymierzył mu karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Ponadto Sąd wymierzył karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 70,- zł każda, oraz zobowiązał go do przeproszenia pokrzywdzonych poprzez zamieszczenie na koszt własny pisemnych przeprosin w ciągu 30 dni od uprawomocnienia się wyroku na łamach Dziennika Łódzkiego. Wyrok jest już prawomocny.

4.  W dniu  28 września 2016 r. prokurator zakończył śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej będącej zbrodnią przeciwko ludzkości i skierował do Sądu Rejonowego w Kaliszu akt oskarżenia przeciwko Józefowi S. – Komendantowi  Wojewódzkiemu Milicji Obywatelskiej w Kaliszu i Jerzemu W. - Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Milicji Obywatelskiej ds. Służby Bezpieczeństwa w Kaliszu. Józefowi S. zarzucono, że  w okresie od 12 grudnia  do 16 grudnia 1981 r. w Kaliszu jako funkcjonariusz państwa komunistycznego tj. Komendant Wojewódzki Milicji Obywatelskiej w Kaliszu działając na szkodę interesu prywatnego i publicznego, przekraczając swoje uprawnienia wydał łącznie 46 decyzji o  internowaniu działaczy NSZZ „Solidarność”   powołując się na art. 42 Dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym (Dz. U. z 1981 nr 29 poz. 154) w sytuacji, kiedy taki akt prawny nie został prawnie opublikowany, w konsekwencji czego bezprawnie pozbawił  wolności 46 pokrzywdzonych, co stanowiło formę poważnej  represji politycznej  wobec osób przynależnych do grupy  o innych poglądach społeczno-politycznych, dopuszczając się w ten sposób zbrodni przeciwko ludzkości, będącej jednocześnie zbrodnią komunistyczną,  tj. o czyn z art. 231§1 kk  w zb. z art. 189§2 kk w zw. z art. 11§2 kk  w zw. z art. 2 ust. 1  i art. 3 Ustawy z dn. 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu. ( Sygn. S 11.2015.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

Natomiast Jerzemu W.  zarzucono, że w okresie od 12 grudnia do 15 grudnia 1981 r. w Kaliszu, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego tj. Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Milicji Obywatelskiej ds. SB w Kaliszu działając na szkodę interesu prywatnego i publicznego, przekraczając swoje uprawnienia wydał łącznie 5 decyzji o  internowaniu  działaczy NSZZ „Solidarność” powołując się na art. 42 Dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym, w sytuacji, kiedy taki akt prawny nie został prawnie opublikowany, w konsekwencji czego bezprawnie pozbawił  wolności 5 pokrzywdzonych, a pozbawienie wolności stanowiło formę poważnej  represji politycznej  wobec osób przynależnych do określonej grupy  o innych poglądach społeczno-politycznych, dopuszczając się w ten sposób zbrodni przeciwko ludzkości, będącej jednocześnie zbrodnią komunistyczną, - tj. o czyn z art. 231§1 kk  w zb. z art. 189§2 kk w zw. z art. 11§2 kk  w zw. z art. 2 ust. 1  i art. 3 Ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Za zarzucone im czyny grozi oskarżonym kara do 10 lat pozbawienia wolności. Sprawa sądowa obecnie prowadzona jest przed Sądem Rejonowym w Kaliszu.

 

 

 

 

 

do góry