Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Szczecinie (stan na listopad 2019 r. )

Śledztwa w toku

Zbrodnie komunistyczne

1. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznych, stanowiących zarazem zbrodnie przeciwko ludzkości, mających miejsce w latach 1945-1947, na terenie powiatu szczecineckiego, polegających na zabójstwach obywateli polskich, w tym Stefana D., Aleksandra B., Józefy K., Jana Ż., Piotra S. i Kazimiery K., m.in. przy użyciu  broni palnej, przez żołnierzy Armii Czerwonej, w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie, co stanowiło poważną represję polityczną wobec pokrzywdzonych z uwagi na ich polską narodowość,- tj. o czyn z art. 148§1 i 2 pkt 3 kk w zw. z art. 2 ust. 1 w zw. z art. 3  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu  (Dz. U. z 2019 r. poz. 1882, t. j.)(S 88.2018.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

W sprawie przyjęto pisemne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia ww. przestępstw  złożone przez Dariusza T., przeprowadzono szereg czynności mających na celu uprawdopodobnienie okoliczności i faktów wskazanych w przedmiotowym doniesieniu. M.in. uzyskano z Archiwum IPN w Szczecinie oraz innych instytucji materiały archiwalne, które mogą dotyczyć zabójstw obywateli polskich dokonanych przez żołnierzy Armii Czerwonej na terenie powiatu szczecineckiego i które poddawane są oględzinom i analizie. Trwają również przesłuchania świadków.  

2.  Śledztwo w sprawie podejrzenia popełnienia zbrodni  komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w okresie od dnia 19.11.1949 r., ze skutkiem do dnia  25.07.1956 r. w Szczecinie, polegającej na przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj. Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie, Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie, Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie oraz Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie,  poprzez bezprawne pozbawienie wolności Mikołaja G., na okres znacznie powyżej 7 dni, co stanowiło poważną represję wobec osoby o odmiennych poglądach, krytycznych wobec ówczesnego ustroju Rzeczypospolitej Polskiej i sprzeciwiającej się panującym stosunkom społeczno - politycznym, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego ww. pokrzywdzonego, tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1882, t. j.) (S 1.2020.Zk – OKŚZpNP Szczecin) 

Z poczynionych w śledztwie ustaleń wynika, iż sprawa Mikołaja G. była jednym z wątków, tzw. „sprawy Robineau”, czyli afery szpiegowskiej w Konsulacie francuskiem w Szczecinie, kiedy wiele osób mających jakiekolwiek kontakty z ta instytucją zostało niesłusznie posadzonych o szpiegostwo. Obecnie trwa analiza uzyskanych dokumentów i pozyskiwanie kolejnych materiałów archiwalnych niezbędnych do podjęcia oraz sporządzenia decyzji merytorycznej. 

3. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej  miejsce w 1950 r. w Szprotawie i Zielonej Górze zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, poprzez przekroczenie uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego tj. prokuratorów WPR i WSR w Zielonej Górze i bezprawne pozbawienie wolności, na okres powyżej dni 7, Antoniego K., Józefa Niewczasa, Stanisława Podgórskiego, Mieczysława Sieńko, Jana Spernogi, Walentego Szumskiego, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osób uważanych za przeciwników politycznych, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonych,- tj. o przestępstwo z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1882, t. j.)(S 34.2019.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Gorzowie Wlkp.). 

W przedmiotowej sprawie zapoznano się aktami sprawy karnej p-ko Antoniemu K. i innym, ustalono dane osobowe byłych pracowników Oddziału Informacji Wojskowej i Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Koszalinie oraz prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie, wykonujących w powyższej sprawie czynności procesowe oraz dane osobowe składów sędziów Sądów orzekających w tej sprawie.  Aktualnie trwają przesłuchania, oględziny materiałów archiwalnych  i inne  czynności śledcze, a nadto analiza zgromadzonych dotąd dowodów.

4. Śledztwo w sprawie zbrodni ludobójstwa popełnionej przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego jakim był Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, dokonanej w ramach  tzw. „Operacji polskiej", tajnej operacji państwowej, prowadzonej w latach 1937 – 1938 na  terenie byłego ZSRR, gdzie w wyniku rozkazu Ludowego Komisarza NKWD Nikołaja Jeżowa z 11 sierpnia 1937 r. aresztowano, co najmniej 139 835 osób narodowości polskiej, z których, co najmniej 111 091 osób rozstrzelano, zaś 28 744 osób pozbawiono wolności poprzez umieszczenie ich w obozach pracy przymusowej,- tj. o czyn z art. 118a§1 i 2 k.k.  w zw. z art. 2 ust. 1 i  z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie  Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1882, t. j.)(S 67.2016.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

Obecnie kontynuowane są przesłuchiwania ustalonych już świadków i trwają poszukiwania dalszych,  gromadzone są dokumenty dotyczące „Operacji polskiej" dostępne w polskich archiwach. Przesłuchiwani w sprawie świadkowie przekazują posiadane dokumenty dotyczące represji stosowanych w stosunku do ich najbliższych. Na bieżąco tworzone są i aktualizowane listy ofiar „Operacji polskiej"  i sprawców popełnionych w trakcie jej trwania zbrodni. Pozyskiwane są materiały archiwalne, które są tłumaczone, a następnie poddawane oględzinom i analizie. Trwa oczekiwanie na realizację czynności wskazanych we wnioskach o międzynarodową pomoc prawną do Federacji Rosyjskiej, Gruzji i Kazachstanu. Materiały z takich czynności przekazała już strona ukraińska, a odmówiła ich wykonania Republika Białorusi. Z zeznań przesłuchanych dotąd świadków i analizy materiałów archiwalnych   wynika, że pokrzywdzonych obywateli narodowości polskiej rozstrzeliwano, lub rzadziej, wywożono do obozów pracy przymusowej (łagrów) za jakiekolwiek, choćby domniemane kontakty z państwem polskim, które zdaniem funkcjonariuszy NKWD świadczyły rzekomo o współpracy z polskim wywiadem na szkodę ZSRR i traktowane były jako działalność szpiegowska lub antysowiecka. Jednak poczynione ustalenia wskazują, iż  rzeczywistym i wystarczającym powodem represji była polska narodowość ofiar. Wobec bardzo dużej ilości pokrzywdzonych i związanej z tym obszerności materiału dowodowego terminu zakończenia tego śledztwa nie da się obecnie przewidzieć.  

5. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w 1950 r. w Szprotawie i Zielonej Górze poprzez przekroczenie uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego tj. prokuratorów WPR i WSR w Zielonej Górze i bezprawne pozbawienie wolności, na okres powyżej dni 7, Antoniego K., Józefa N., Stanisława P., Mieczysława S., Jana S. i Walentego Sz., co stanowiło poważną represję polityczną wobec osób uważanych za przeciwników politycznych, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonychtj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.(S 34.2019.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Gorzowie Wlkp.). 

W przedmiotowej sprawie zapoznano się aktami sprawy karnej p-ko Antoniemu K. i innym, ustalono dane osobowe byłych pracowników PUBP w Szprotawie oraz prokuratorów wojskowych Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Zielonej Górze i sędziów, wykonujących w powyższej sprawie czynności procesowe oraz dane osobowe sędziów składu tamtejszego Wojskowego Sądu Rejonowego orzekającego w tej sprawie.  Aktualnie trwają przesłuchania świadków, oględziny materiałów archiwalnych i inne czynności śledcze, a nadto analiza zgromadzonych dotąd dowodów

6.Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej będącej zbrodnią p-ko ludzkości, mającej miejsce w 1948 r. w Koszalinie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, poprzez przekroczenie uprawnień przez funkcjonariusza państwa komunistycznego tj. sędziego WSR w Koszalinie – Włodzimierza K., poprzez pozbawienie wolności Stanisława B., pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osoby uważanej za przeciwnika ustroju komunistycznego, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonej, tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.(S 78.2018.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Koszalinie). 

W sprawie zebrano materiał dowodowy umożliwiający przedstawienie Włodzimierzowi K. zarzutu popełnienie czynu z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Obecnie trwa oczekiwanie na opinię z badań Włodzimierza K., przeprowadzonych przez biegłych z zakresy medycyny sądowej w celu ustalenia możliwości wykonywania z nim czynności procesowych. 

 

Zbrodnie nazistowskie

1. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości  w postaci ludobójstwa, dokonanego w okresie od lipca 1942 r. do 1944 r. przez funkcjonariuszy niemieckich władz okupacyjnych wobec około 750.000 osób narodowości polskiej, żydowskiej oraz innych, ówczesnych więźniów obozu koncentracyjnego w Treblince, tj. o czyn z art. 1 pkt 1 Dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r., nr 69, poz. 377 ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie  Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1882, t. j.)(S 9.2013.Zn  OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Koszalinie). 

Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu w Szczecinie przejęła do dalszego prowadzenia śledztwo dotyczące eksterminacji około 750.000 osób różnej narodowości, głównie Żydów z tereny okupowanej Polski, zamordowanych w obozie zagłady w Treblince w latach 1942-1944. Celem śledztwa jest ustalenie wszystkich osób odpowiedzialnych za eksterminację ludności w Treblince i ostateczne zakończenie wieloletniego śledztwa. Podkreślić należy, że znacząca cześć załogi obozu w Treblince poniosła już odpowiedzialność karną w innych procesach. W chwili obecnej sporządzono pełną listę członków załogi obozu w Treblince, w celu ustalenia, którzy z nich ponieśli już odpowiedzialność karną na terenie Polski lub Niemiec. Skierowano też do Centrali Ścigania Zbrodni Nazistowskich w Ludwigsburgu wniosek o nadesłanie wyroków skazujących członków załogi w Treblince. W toku śledztwa ustalono kolejne osoby najbliższe w stosunku do pokrzywdzonych, którzy ponieśli śmierć w obozie. Osoby te są systematycznie przesłuchiwane.  

2. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskich, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, popełnionych przez funkcjonariuszy III Rzeszy w okresie od 1941 roku do 1944 roku, na terenie niemieckiego nazistowskiego karnego obozu pracy „Treblinka I” w Treblince, polegających na zabójstwach więźniów tego obozu, tj. o czyn z art. 1 pkt 1 Dekretu z dnia 31.08.1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r., Nr 69 poz. 377 t. j. ze zm.) w zw. z art. 3 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. (S 42.2019.Zn  OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Koszalinie).

Celem śledztwa jest ustalenie wszystkich osób zamordowanych na terenie nazistowskiego karnego obozu pracy „Treblinka I” i odpowiedzialnych za te zabójstwa funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej. Obecnie trwają w Treblince prace poszukiwawcze szczątków zamordowanych tam ofiar. Przesłuchiwani są świadkowie i analizowane uzyskane dotąd dokumenty  

3. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, zbrodni nazistowskich, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości popełnionych przez funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej w okresie od 1941 r. do 1945 r., na terenie męskiego niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück, polegających na zabójstwach więźniów tego obozu o różnej narodowości,tj. o czyn z art.1 Dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko – hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego ( Dz.U z 1946 r., nr 69, poz. 377 ze zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r., o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (S 14.2017.Zn – OKŚZpNP Szczecin).

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni p-o Narodowi Polskiemu w Szczecinie podjął śledztwo o sygnaturze Ds. 159/68 b. Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce, zawieszone postanowieniem z dnia 12 maja 1975 r. i prowadził je w sprawie. W toku śledztwa między innymi zwrócono się do Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie, Ośrodka Badań nad Totalitaryzmami w Warszawie oraz z Zentrale Stelle w Ludwigsburgu oraz Archiwów Instytutu Pamięci Narodowej o uzyskanie dokumentów związanych z funkcjonowaniem obozu. 

Zasadniczym celem śledztwa jest ustalenie jak największej liczby pokrzywdzonych oraz uściślenie pełnej listy członków załogi obozu, ustalenie, którzy z nich ponieśli już odpowiedzialność na terenie Polski bądź Niemiec. Ustalane są kolejne osoby najbliższe w stosunku do pokrzywdzonych, którzy przebywali w obozie bądź ponieśli w nim śmierć. Osoby te są systematycznie przesłuchiwane. Sukcesywnie przekazywane są przez Archiwum IPN i inne instytucje materiały archiwalne mające związek z funkcjonowaniem męskiej części obozu koncentracyjnego. 

do góry