Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Szczecinie (stan na sierpień 2018 r. )

Śledztwa zakończone wydaniem postanowienia o umorzeniu

Zbrodnie komunistyczne.

1. Śledztwo  w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią p-ko ludzkości, mającej miejsce w 1948 r. i polegającej na przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj. prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie prokuratora Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie – mjr Rafała Kaniewicza, ppłk. Tadeusza Juśkiewicza, oraz sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie: ppłk Józefa Dziowgo ppłk Józefa Wareckiego i płk Henryka Zapolskiego i bezprawnym pozbawieniu wolności na okres powyżej 7 dni w 1948 r. w Białogardzie, Koszalinie i Warszawie Stanisława M., Dominika R., Edwarda A., Edwarda R., Zbigniewa G. oraz Cypriana M., poprzez ich tymczasowe aresztowanie, a następnie skazanie na kary więzienia, bez podstaw faktycznych i prawnych, za popełnienia przestępstw z art. 86§2 kkWP (Dz. U. z 1957 r. nr 22, poz. 107)  oraz w art. 18§1 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (Dz. U. z 1946 r., nr 30, poz. 192), co stanowiło poważną represję polityczną wobec osób traktowanych jako przeciwnicy władzy komunistycznej, tj. o czyn z art. 189§2 kk i art. 231§1 kk zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust.1 i w zw. z art. 3  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575 t. jedn. ze zm.).

Śledztwo umorzono w dniu 2 lipca 2018 roku – wobec śmierci ustalonych ww. sędziów i prokuratorów - sprawców  tej zbrodni komunistycznej – na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk (S 67.2017.Zk – OKŚZpNP Szczecin).      

2. Śledztwo  w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią p-ko ludzkości, polegającej na przekroczeniu uprawnień i bezprawnym pozbawieniu wolności na okres powyżej 7 dni Czesława Sz., Czesława G., Aleksandra N., Tadeusza W., Władysława Sz., Stanisława S., Jana S., Tadeusza S. oraz Józefa K. przez prokuratorów Prokuratury Wojewódzkiej w Szczecinie  oraz sędziów Sądu Powiatowego i Wojewódzkiego w Szczecinie, którzy nie mając do tego podstaw faktycznych i prawnych zastosowali wobec pokrzywdzonych tymczasowe aresztowanie, a następnie skazali ich wyrokiem Sądu Powiatowego z dnia 1 kwietnia 1957 r. oraz wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z dnia 31 maja 1958 r. za przestępstwa określone w art.163 kk z 1932 r. na kary wieloletniego więzienia, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osób traktowanych jako przeciwnicy władzy komunistycznej, czym działali na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego wyżej wymienionych pokrzywdzonych, tj. o czyn z art. 189 § 2 kk i art. 231 § 1 kk zw. z art. 11 § 2kk  w zw. z art. 2 ust.1 i w zw. z art. 3  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

Śledztwo umorzono w dniu 24 maja 2018 roku - wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa, tj. na podst. art. 17 § 1 pkt 1 kpk.

W toku śledztwa ustalono, że  działania prokuratorów, jaki i sędziów oparte były o obowiązujące wówczas przepisy prawa karnego i obecnie brak wystarczających dowodów wskazujących na to, iż swoim zachowaniem przekroczyli oni uprawnienia w zakresie wydania postanowień o tymczasowym aresztowaniu, jak i potem w zakresie wydanych  przez sądy wyroków skazujących. Brak akt sprawy karnej prowadzonej przeciwko pokrzywdzonym powoduje niemożność ustalenia czy przedstawione im zarzuty popełnienia przestępstw, były uzasadnione zebranymi dowodami, a co za tym idzie czy funkcjonariusze państwa komunistycznego, którzy podejmowali w ich sprawie decyzje dopuścili się popełnienia przestępstw określonych w ówcześnie obowiązujących przepisach karnych  (S 11.2018.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

 

3. Śledztwo  w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią p-ko ludzkości, mającej miejsce w dniu 19 grudnia 1970 r. w Szczecinie, w czasie tzw. „wydarzeń grudniowych”, w postaci zabójstwa funkcjonariusza publicznego - żołnierza - szer. Stanisława Nadratowskiego, w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych związanych z ochroną bezpieczeństwa ludzi i porządku publicznego, przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, co stanowiło poważną represję polityczną stanowiącą formę naruszania praw człowieka, a także poważne prześladowanie ze względu na postawę polityczną i społeczną pokrzywdzonego, tj. o czyn z art. 148§1 i 3 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575 t. jedn. ze zm.).

Śledztwo umorzono w dniu 19 marca 2018 roku - wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego, w postaci zbrodni komunistycznej – na podst. art. 17§1 pkt 1 zd. 2 kpk. Umorzenie uprawomocniło się w sierpniu 2018 r. Pomimo tego, iż w postępowaniu nie udało się zebrać dowodów wskazujących jednoznacznie na to, iż śmierć  Stanisława Nadratowskiego, nastąpiła w wyniku zbrodni komunistycznej należy wskazać, że  poczynione w tej sprawie ustalenia, potwierdziły, iż pokrzywdzony żołnierz w czasie tzw. „wydarzeń grudniowych” w  1970 r. w Szczecinie, głośno wyrażał swój sprzeciw przeciwko rozkazowi strzelania do osób cywilnych, deklarując jednocześnie, iż go nie wykona czym wykazał odwagę w głoszeniu własnych poglądów i nieprzejednaną, humanitarną postawę.

 

4. Śledztwo  w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią p-ko ludzkości, w postaci mających miejsce w okresie od dnia 5 marca 1940 r. do dnia 30 czerwca  1941.r. w Mińsku i okolicach, na terenie ówczesnej Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, funkcjonariuszy państwa komunistycznego, jakim był Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, w osobach: Józefa Stalina, Ławrientija Berii oraz Wiktora Abakumowa, Andrieja Andriejewa, Wiktora Boczkowa, Nikołaja Bułganina, Ławrientija Canawy, Nikity Chruszczowa, Wasilija Czernyszowa, Łazara Kaganowicza, Michaiła Kalinina, Michaiła Kriwienko, Aleksandra Matwiejewa, Wsiewołoda Mierkułowa, Anastasa Mikojana, Wiaczesława Mołotowa, Dmitrija Pawłowa, Pantelejmona Ponomarienko, Nikołaja Ryczkowa, Iwana Sierowa, Iwana Stiepanowa, Klimenta Woroszyłowa, Andrieja Wyszyńskiego i Andrieja Żdanowa, jako sprawców kierowniczych, których polecenia doprowadziły do popełnienia przez innych, nieustalonych funkcjonariuszy państwa komunistycznego, zbrodni ludobójstwa w postaci masowych zamachów skierowanych przeciwko polskiej grupie narodowej, którymi objęto, co najmniej 10 tysięcy obywateli polskich - więzionych w Mińsku, przeprowadzanych przez funkcjonariuszy Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych (NKWD) i innych funkcjonariuszy publicznych,  w celu wykonania polityki państwa komunistycznego, jakim był ZSRR, polegających na zabójstwach, poprzez rozstrzelanie, co najmniej kilku tysięcy osób oraz na bezprawnym pozbawieniu wolności, na okres znacznie przekraczający 7 dni, połączonym ze szczególnym udręczeniem, w warunkach zagrażających biologicznej egzystencji, co najmniej kilku tysięcy osób, co stanowiło poważne represje wobec obywateli polskich, ze względu na ich narodowość, oraz przynależność do grupy sprzeciwiającej się narzuconym rozwiązaniom  społeczno - politycznym, tj. o czyn z art. 118a§1 i 2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575, t. jedn. ze zm.). 

W dniu 9.07.2018 r. wydano postanowienie o umorzeniu śledztwa - wobec śmierci sprawców kierowniczych i ustalonych sprawców bezpośrednich - na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk  oraz  wobec    niewykrycia pozostałych  sprawców bezpośrednich - na podst. art. 322§1 kpk (S 57.2009.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

 

Zbrodnie  nazistowskie

1. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości polegającej na zabójstwie Stanisława K. w dniu 15 sierpnia 1944 r. przez funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej - sędziów nazistowskiego sądu specjalnego w Berlinie, w składzie: przewodniczący dr Makart, Rektor Sądu Krajowego Duve, Generał dywizji Waffen-SS Petri, dowódca brygady SA Hauer, starszy dowódca Offermann, przy współudziale oskarżyciela – reprezentanta Nadprokuratora Rzeszy Welpa, wydali bezzasadny wyrok polowy – sygn. 3 L 409/44 i 9/3 J 81/43g, skazujący na karę śmierci ww. pokrzywdzonego jako obywatela polskiego, który to wyrok został wykonany przez nieustalonych funkcjonariuszy państwa nazistowskiego w dniu 25 września 1944 r., co stanowiło poważne prześladowanie pokrzywdzonego spowodowane jego przynależnością do narodu polskiego, tj. o czyn z art. 1 pkt 1 Dekretu z dn. 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko – hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r., Nr 69, poz. 377 ze zm.) w zw. z art. 3 Ustawy z dn. 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575, t. jedn. ze zm.). (S 62.2017.Zn – OKŚZpNP Szczecin).

2. Śledztwo w sprawie popełnienia zbrodni nazistowskich polegających na zabójstwach w styczniu 1945 r. bliżej nieustalonej liczby więźniów podczas marszu ewakuacyjnego z więzienia we Wronkach na trasie przemarszu pomiędzy Międzychodem, Skwierzyną, Słońskiem a Kostrzynem nad Odrą przez naczelnika więzienia - Johannesa Heinricha Jörga Gosberta i innych nieustalonych funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej, co stanowiło poważne prześladowanie pokrzywdzonych spowodowane ich przynależnością do narodu polskiego, tj. o czyn z art. 1 pkt 1 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r. nr 69, poz. 377 ze zm.) w  zb. z art. art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi . 

Śledztwo umorzono w dniu 19 stycznia 2018 roku – wobec śmierci ustalonych ww. sprawców, tj. na podstawie art. 17§1 pkt 5 oraz wobec niewykrycia innych  sprawców przestępstwa, tj. na podstawie art. 322§1 kpk. (S 8.2018.Zn – OKŚZpNP Szczecin). 

3. Śledztwo w sprawie zbrodni  nazistowskich, będących zbrodniami przeciwko ludzkości, popełnionych w okresie od 1939 do 1945 roku, w Połczynie Zdroju na terenie byłego Ośrodka Przygotowań Olimpijskich, przez nieustalonych funkcjonariuszy III Rzeszy niemieckiej, polegających na pseudonaukowych eksperymentach medycznych, na przebywających tam osobach małoletnich, co prowadziło do ich fizycznej eksterminacji, tj. o czyn z art. 1 pkt 1 Dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko – hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 roku, Nr 69, poz. 377 ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu.

Śledztwo umorzono w dniu 29 listopada 2017 r. – wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia, tj. na podstawie art. 17§1 pkt 1 k.p.k. W toku postępowania nie zebrano wystarczających dowodów popełnienia zbrodni  nazistowskich. Sprawa ta nadal pozostaje w zainteresowaniu tut. Oddziałowej Komisji  Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu   ( S 6.2017.Zn – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Koszalinie).  

 

do góry