Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Szczecinie (stan na listopad 2018 r. )

Śledztwa zakończone wydaniem postanowienia o umorzeniu

Zbrodnie komunistyczne.

1.  Śledztwo w sprawie  zbrodni komunistycznej, mającej miejsce w okresie, od dnia 17 maja 1989 r. do dnia 26 lutego 1990 roku, w Szczecinie, polegającej na poświadczeniu nieprawdy w dokumentach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej przez funkcjonariusza państwa komunistycznego, tj. pracownika Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Szczecinie, uprawnionego do wystawienia dokumentów w postaci dokumentacji pozyskania Marka W., jako tajnego współpracownika Służby Bezpieczeństwa, tj. o czyn z art. z art. 271§1 i 3 kk w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575, t. j. ze zm.),

Śledztwo umorzono w dniu 2 października 2018 r. -  wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego, w postaci zbrodni komunistycznej – na podst. art. 17 § 1 pkt 2 kpk       

W toku śledztwa nie wykazano, by działania funkcjonariusza państwa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Szczecinie, który pozyskał Marka W. jako tajnego współpracownika Służby Bezpieczeństwa, miały charakter przestępstwa poświadczeniu nieprawdy w dokumentach, pomimo niepodjęcia współpracy z SB przez pokrzywdzonego (S 72.2017.Zk KŚZpNP Szczecin).

2. Śledztwo  w sprawie - mającej mieć miejsce w 1952 roku zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, poprzez przekroczenie uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego – Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Miastku i Koszalinie, w postaci fizycznego znęcania się nad pozbawionymi wolności Mieczysławem B., Bogdanem B., Teofilem L., Stanisławem P. i Lucjanem M., w toku śledztwa sygn. Sr 242/52, poprzez bicie ich, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osoby traktowanej jako przeciwnik ustroju społeczno-politycznego, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonego,  tj. o czyn  z art. 247 § 1  kk  w zbiegu z art. 231 § 1  kk  w związku z art. 11 § 2  kk i w związku z art. 2  ust. 1 i art. 3  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r., o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Śledztwo w tym zakresie umorzono w dniu 18 października 2018 roku - wobec niewykrycia sprawców - na podstawie art. 322 § 1  kpk,

- w sprawie Józefa Waszkiewicza, Zbigniewa Ulanowskiego i Kazimierza Jankowskiego - sędziów Wojskowego Sądu Rejonowego w Koszalinie, Józefa Dziowgo, Zdzisława Gołębiowskiego i Mariana Krupskiego - sędziów Sądu Najwyższego, Józefa Piotrowicza, Zenona Sochy, Feliksa Gałązki, Zygmunta Białeckiego i Henryka Dworaka - prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Koszalinie, Mieczysława Szadkowskiego - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej, którzy działając wspólnie i w porozumieniu jako  funkcjonariusze państwa totalitarnego realizując cele polityki władz komunistycznych, w 1952 r. przekroczyli swoje uprawnienia w ten sposób, że wbrew zgromadzonemu w postępowaniu karnym materiałowi dowodowemu, przyczynili się do  bezprawnego pozbawienia wolności Mieczysława B., Bogdana B., Teofila L., Stanisława P. i Lucjana M., i uznania ich za winnych czynów opisanych w art. 87 kodeksu karnego Wojska Polskiego i art. 4 § 1  i 2 dekretu 13.06.1946 r., w skutek czego bezprawnie pozbawili pokrzywdzonych  wolności na okres powyżej  dni 7,  pomimo, że materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia, iż swoim zachowaniem pokrzywdzeni wypełnili znamiona przypisanych im czynów, którym to działaniem świadomie dopuścili się zbrodni komunistycznych, będących zbrodniami przeciwko ludzkości,

tj. o czyny  z art. 189 § 2  kk  w zbiegu z art. 231 § 1  kk  w związku z art. 11 § 2  kk i w związku z art. 2  ust. 1 i art. 3  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r., o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Śledztwo w tym zakresie umorzono w dniu 18 października 2018 roku - wobec śmierci sprawców,tj. na podst. art. 17 § 1 pkt 5 kpk ( S 36.2017.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Koszalinie). 

 

3. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, popełnionej w okresie od 1948 r. do 1956 r. w Kobryniu, Brześciu, Workucie, w postaci udziału w masowym zamachu skierowanym przeciwko członkom polskiej podziemnej organizacji o charakterze niepodległościowym pn. „Związek Obrońców Wolności” poprzez skazanie Władysława T. i innych Polaków, przez Sąd Wojskowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych  Białoruskiego Okręgu na karę 25 lat obozu pracy,  połączone ze szczególnym udręczeniem, powiązanie z poddaniem obowiązkowi pracy mającej cechy niewolnicze przez funkcjonariuszy komunistycznych ZSRR, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osoby prowadzącej działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego pokrzywdzonych,

 -   tj. o czyn z art. 118a  § 2 pkt. 1, 2, 3  kk  w zb. z art. 231 § 1  kk w zw. z art. 11§ 2kk w   zw. z art. 2 ust. 1 w zw. z art. 3  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

 

Śledztwo umorzono w dniu 18 października  2018 roku – wobec ustalenia, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone-  tj. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 kpk  (S 5.2018.Zk – OKŚZpNP Szczecin) . 

 W wyniku dokonanych wnikliwie sprawdzeń ustalono, że w sprawie opisanej powyżej, było  już prowadzone śledztwo o   sygn. S 17/05/Zk, dotyczące między innymi zbrodni komunistycznej polegającej na bezprawnym pozbawieniu wolności przez funkcjonariuszy NKWD oraz sędziów Wojskowego Trybunału Regionu Brzeskiego, w okresie od lipca 1948 roku do 1956 roku, początkowo w Brześciu, a następnie w obozie pracy w Workucie, członków organizacji niepodległościowej „Związek Obrońców Wolności”.

 

4.  Śledztwo  w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, dotyczącej przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, w tym pracowników WUBP w Szczecinie Ryszarda Majczaka, Kazimierza Gorzałkę i Eugeniusza Witczaka oraz prokuratorów tamtejszej Wojskowej Prokuratury Rejonowej, tj. mjr Mieczysława Fajnsztajna i kpt. Aleksandra Sułkowskiego i skład orzekający szczecińskiego Wojskowego Sądu Rejonowego, tj. kpt. Tadeusza Nizielskiego i ławników wyrażające się w bezprawnym pozbawieniu wolności w okresie od  11 października 1948 r. do 11 października 1952 r. Mieczysława D. z powodu  wyrażenia w miejscu publicznym krytycznych uwag  dotyczących przebywania w Polsce żołnierzy  sowieckich, poprzez jego zatrzymanie, tymczasowe aresztowanie oraz skazanie na bezwzględną karę więzienia, co stanowiło poważne prześladowanie pokrzywdzonego, spowodowane względami politycznymi,

- tj. o czyn określony w art. 231 § 1 k.k. w zb.  z art. 189 § 2  k.k. w zw.  z art. 11§2 k.k oraz w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Śledztwo umorzono w dniu 22 października 2018 roku - wobec śmierci ustalonych ww. sprawców,tj. na podst. art. 17 § 1 pkt 5 kpk oraz wobec niewykrycia pozostałych sprawców (ławników) - na podstawie art. 322 § 1kpk 

( S 7.2018.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Gorzowie Wlkp.). 

5. Śledztwo  w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią p-ko ludzkości, w postaci mających miejsce w okresie od dnia 5 marca 1940 r. do dnia 30 czerwca  1941 r. w Mińsku i okolicach, na terenie ówczesnej Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, funkcjonariuszy państwa komunistycznego, jakim był Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, w osobach: Józefa Stalina, Ławrientija Berii oraz Wiktora Abakumowa, Andrieja Andriejewa, Wiktora Boczkowa, Nikołaja Bułganina, Ławrientija Canawy, Nikity Chruszczowa, Wasilija Czernyszowa, Łazara Kaganowicza, Michaiła Kalinina, Michaiła Kriwienko, Aleksandra Matwiejewa, Wsiewołoda Mierkułowa, Anastasa Mikojana, Wiaczesława Mołotowa, Dmitrija Pawłowa, Pantelejmona Ponomarienko, Nikołaja Ryczkowa, Iwana Sierowa, Iwana Stiepanowa, Klimenta Woroszyłowa, Andrieja Wyszyńskiego i Andrieja Żdanowa, jako sprawców kierowniczych, których polecenia doprowadziły do popełnienia przez innych, nieustalonych funkcjonariuszy państwa komunistycznego, zbrodni ludobójstwa w postaci masowych zamachów skierowanych przeciwko polskiej grupie narodowej, którymi objęto, co najmniej 10 tysięcy obywateli polskich - więzionych w Mińsku, przeprowadzanych przez funkcjonariuszy Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych (NKWD) i innych funkcjonariuszy publicznych,  w celu wykonania polityki państwa komunistycznego, jakim był ZSRR, polegających na zabójstwach, poprzez rozstrzelanie, co najmniej kilku tysięcy osób oraz na bezprawnym pozbawieniu wolności, na okres znacznie przekraczający 7 dni, połączonym ze szczególnym udręczeniem, w warunkach zagrażających biologicznej egzystencji, co najmniej kilku tysięcy osób, co stanowiło poważne represje wobec obywateli polskich, ze względu na ich narodowość, oraz przynależność do grupy sprzeciwiającej się narzuconym rozwiązaniom  społeczno - politycznym,

-  tj. o przestępstwo z art. 118a§1 i 2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dn. 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu. 

W dniu 9 lipca .2018 r. wydano postanowienie o umorzeniu śledztwa - wobec śmierci sprawców kierowniczych i ustalonych sprawców bezpośrednich - na podst. art. 17§1 pkt 5 kpk  oraz  wobec    niewykrycia pozostałych  sprawców bezpośrednich - na podst. art. 322§1 kpk       (S 57.2009.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

 

Zbrodnie  nazistowskie

 

1. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości polegającej na zabójstwie Stanisława K. w dniu 15 sierpnia 1944 r. przez funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej - sędziów nazistowskiego sądu specjalnego w Berlinie, w składzie: przewodniczący dr Makart, Rektor Sądu Krajowego Duve, Generał dywizji Waffen-SS Petri, dowódca brygady SA Hauer, starszy dowódca Offermann, przy współudziale oskarżyciela – reprezentanta Nadprokuratora Rzeszy Welpa, wydali bezzasadny wyrok polowy – sygn. 3 L 409/44 i 9/3 J 81/43g, skazujący na karę śmierci ww. pokrzywdzonego jako obywatela polskiego, który to wyrok został wykonany przez nieustalonych funkcjonariuszy państwa nazistowskiego w dniu 25 września 1944 r., co stanowiło poważne prześladowanie pokrzywdzonego spowodowane jego przynależnością do narodu polskiego,

 tj. o czyn z art. 1 pkt 1 Dekretu z dn. 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko – hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r., Nr 69, poz. 377 ze zm.) w zw. z art. 3 Ustawy z dn. 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575, t. jedn. ze zm.). 

Śledztwo umorzono w dniu 3 października 2018 roku – wobec śmierci ustalonych ww. sprawców, tj. na podstawie art. 17§1 pkt 5 kpk (S 62.2017.Zn – OKŚZpNP Szczecin).

 

2.    Śledztwo w sprawie popełnienia zbrodni nazistowskiej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, polegającej na zabójstwie w dniu 6 lutego 1945 r. w miejscowości Debrzno, powiat Człuchów poprzez skazanie przez Doraźny Sąd Polowy Wojennego Komendanta Miasta w składzie: starszy sędzia sztabowy dr Lenz, lekarz sztabowy dr Thede i szeregowy Nieman na karę śmierci Jana M. wywiezionego na roboty przymusowe, co stanowiło poważne prześladowanie pokrzywdzonego spowodowane jego przynależnością do narodu polskiego, 

-   tj. o przestępstwo z art. 1 pkt 1 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego  w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu,

Śledztwo umorzono w dniu 3 października 2018 roku – wobec śmierci ustalonych ww. sprawców, tj. na podstawie art. 17§1 pkt 5 kpk (S 76.2018.Zn – OKŚZpNP Szczecin). 

 

3. Śledztwo w sprawie zbrodni  nazistowskich, będących zbrodniami przeciwko ludzkości, popełnionych:

- w dniu 4 lutego 1944 roku w Pomiechówku, polegającej na pozbawieniu życia poprzez powieszenie w obozie karno-śledczym Fort III w Pomiechówku - co najmniej 123 obywateli polskich, w wyniku wykonania bezprawnego wyroku orzeczonego przez Niemiecki Sąd Doraźny dla Rejencji w Ciechanowie 

- w dniu 30 lipca 1944 roku w Pomiechówku, polegającej na pozbawieniu życia poprzez rozstrzelanie w obozie karno-śledczym Fort III w Pomiechówku - co najmniej 281 obywateli polskich, przez funkcjonariuszy Gestapo i członków załogi ww. obozu karno śledczego

- tj. o przestępstwa z art. 1 pkt 1 Dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 roku o wymiarze kary dla faszystowsko- hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz zdrajców Narodu Polskiego w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1575 ze zm.)

Śledztwo umorzono w dniu 12 września  2018 roku – wobec niewykrycia sprawców przestępstwa tj. na podstawie art. 322§1 kpk (S 65.2009.Zn – OKŚZpNP Szczecin). 

do góry