Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Szczecinie (stan na maj 2019 r. )

Śledztwa w toku

Zbrodnie komunistyczne

1. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w nocy z 7 na 8 lutego 1984 r. w Radłówku, w postaci spowodowania śmierci Piotra B. przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, co stanowiło poważną represję wobec członka opozycji demokratycznej - traktowanego jako przeciwnika władzy komunistycznej, tj. o czyn z art. 155 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 k w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032, t. j.).

W toku prowadzonych czynności przeanalizowano liczne dokumenty archiwalne, w tym ze zbioru zastrzeżonego; przesłuchano wytypowanych świadków, zarówno byłych funkcjonariuszy komunistycznych jak i osoby mogące posiadać informacje o okolicznościach śmierci Piotra Bartoszcze; zweryfikowano prawidłowość procesu badania krwi na zawartość alkoholu; podjęto także czynności zmierzające do ustalenia prawidłowości postępowania z dowodami zabezpieczonymi w sprawie.

W sprawie powołano biegłego medyka sądowego i patomorfologa z Zakładu Medycyny Sądowej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego celem uzyskania opinie dotyczącej patomechanizmu śmierci oraz jej pośredniej i bezpośredniej przyczyny. Podjęto także próbę ustalenia czasu zgonu, okoliczności niezmiernie istotnej z punktu widzenia ustaleń śledztwa. Aktualnie trwa oczekiwanie na opinię końcową biegłych z zakresu ruchu drogowego z Instytutu Ekspertyz Sądowych w Krakowie. (S 46.2016.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

2.  Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, dotyczącej przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, w tym pracowników Oddziału Informacji Wojskowej i UBP w Koszalinie oraz prokuratorów  Marynarki Wojennej RP i szczecińskiej Wojskowej Prokuratury Rejonowej i Naczelnej Prokuratury Wojskowej, sędziów Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie na sesji wyjazdowej w Koszalinie  oraz  sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie,  rozpoznających skargę rewizyjną od wyroku skazującego, wyrażające się w bezprawnym pozbawieniu wolności w dniu  17 grudnia  1948 r., na czas znacznie przekraczający 7 dni,  Ludmiły B. z powodu  rozpowszechniania wśród znajomych piosenki politycznej  o treści ,, Gdy naród  Warszawy wystąpił z orężem”, poprzez jej bezzasadne zatrzymanie, tymczasowe aresztowanie oraz skazanie na bezwzględną karę więzienia,  co stanowiło poważne prześladowanie pokrzywdzonej, spowodowane względami politycznymi,

 tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032, t. j.).

W przedmiotowej sprawie zapoznano się aktami sprawy karnej p-ko Ludmile B., ustalono dane osobowe byłych pracowników Oddziału Informacji Wojskowej i UBP w Koszalinie oraz prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie, wykonujących w powyższej sprawie czynności procesowe oraz dane osobowe składów sędziów Sądów orzekających w tej sprawie.  Aktualnie trwają przesłuchania, oględziny materiałów archiwalnych  i inne  czynności śledcze, a nadto analiza zgromadzonych dotąd dowodów. ( S 90.2018.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Gorzowie Wlkp.). 

3. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznych, stanowiących zarazem zbrodnie przeciwko ludzkości, mających miejsce w latach 1945-1947, na terenie powiatu szczecineckiego, polegających na zabójstwach obywateli polskich, w tym Stefana D., Aleksandra B., Józefy K., Jana Ż., Piotra S. i Kazimiery K., m.in. przy użyciu  broni palnej, przez żołnierzy Armii Czerwonej, w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie, co stanowiło poważną represję polityczną wobec pokrzywdzonych z uwagi na ich polską narodowość,

- tj. o czyn z art. 148§1 i 2 pkt 3 kk w zw. z art. 2 ust. 1 w zw. z art. 3  ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu  (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032, t. j.).

W sprawie przyjęto zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia ww. przestępstw  złożone przez Dariusza T., którego przesłuchano w charakterze świadka, przeprowadzono szereg czynności mających na celu uprawdopodobnienie okoliczności i faktów wskazanych w przedmiotowym doniesieniu. M.in. uzyskano z Archiwum IPN w Szczecinie oraz innych instytucji materiały archiwalne, które mogą dotyczyć zabójstw obywateli polskich dokonanych przez żołnierzy Armii Czerwonej na terenie powiatu szczecineckiego i które poddawane są oględzinom i analizie. Trwają również przesłuchania świadków. Niezbędne może okazać się wystąpienie w ramach międzynarodowej pomocy prawnej z wnioskiem do Federacji Rosyjskiej, w celu ustalenia czy w ich zasobach archiwalnych, znajdują się dokumenty bądź informacje o ewentualnych postępowaniach prowadzonych przez ówczesne władze sowieckie wobec żołnierzy radzieckich w sprawach o zabójstwa obywateli polskich.  (S 88.2018.Zk – OKŚZpNP Szczecin). 

4. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej  miejsce w 1950 r. w Koszalinie i  polegającej na przekroczeniu uprawnień i bezprawnym pozbawieniu wolności  na okres  powyżej 7 dni przez funkcjonariuszy Oddziału Informacji Wojskowej i Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Koszalinie, prokuratorów  Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie    oraz skład orzekający tamtejszego Wojskowego Sądu Rejonowego jak też sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie, którzy nie mając do tego podstaw  faktycznych i prawnych zastosowali wobec  pokrzywdzonego, żołnierza zawodowego w stopniu podporucznika, Józefa M.  tymczasowe aresztowanie, a następnie uznali go za winnego popełnienia przestępstwa określonego  min. w art.  87 kkWP  w zw. z  art. 86§2 kkWP i wyrokiem z dnia  24 sierpnia  1950 r. skazali go na karę łączną w rozmiarze 8 lat więzienia za wyrażane poglądy  na tematy społeczno-polityczne,  utrzymaną następnie w mocy postanowieniem z dnia 14 listopada 1950 r.   przez sądu II instancji,  co stanowiło poważna represję polityczna wobec  osoby traktowanej jako przeciwnika władzy komunistycznej i wdrażanego ustroju, czym działali na szkodę interesu  publicznego oraz interesu prywatnego wyżej wymienionego 

-  tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032, t. j.).

W przedmiotowej sprawie zapoznano się aktami sprawy karnej p-ko Józefowi M., ustalono dane osobowe byłych pracowników Oddziału Informacji Wojskowej i Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Koszalinie oraz prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie, wykonujących w powyższej sprawie czynności procesowe oraz dane osobowe składów sędziów Sądów orzekających w tej sprawie.  Aktualnie trwają przesłuchania, oględziny materiałów archiwalnych  i inne  czynności śledcze, a nadto analiza zgromadzonych dotąd dowodów ( S 19.2019.Zk – OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Gorzowie Wlkp.). 

5. Śledztwo w sprawie podejrzenia popełnienia  zbrodni  komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w okresie od  dnia 17 czerwca 1949 r., ze skutkiem  do dnia 17 marca 1953 roku w Sławnie i w Szczecinie, polegającej na  przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, tj. Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie, Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie oraz Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie  poprzez bezprawne pozbawienie wolności Tadeusza F., Romana B. i Feliksa L., na okres powyżej 7 dni, za to że od  stycznia do czerwca 1949 r. był członkami nielegalnej organizacji o nazwie Polska Organizacja Wojskowa, co stanowiło poważną represję wobec osób o odmiennych poglądach, krytycznych wobec ówczesnego ustroju Rzeczypospolitej Polskiej, sprzeciwiających się panującym stosunkom społeczno - politycznym, czym działano na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego ww. pokrzywdzonych,

- tj. o czyn z art. 189§2 kk w zb. z art. 231§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032, t. j.).

W przedmiotowej sprawie zapoznano się aktami sprawy karnej p-ko Tadeuszowi F. i innym, ustalono dane osobowe byłych pracowników Powiatowego  Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Sławnie i Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie oraz prokuratorów Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Szczecinie, wykonujących w powyższej sprawie czynności procesowe oraz dane osobowe składów sędziów Sądów orzekających w tej sprawie.  Aktualnie trwają przesłuchania, oględziny materiałów archiwalnych  i inne  czynności śledcze, a nadto analiza zgromadzonych dotąd dowodów.   ( S 22.2019.Zk – OKŚZpNP Szczecin )

6. Śledztwo w sprawie zbrodni popełnionych przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego jakim był Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, dokonanych w ramach  tzw. „Operacji polskiej", tajnej operacji państwowej, prowadzonej w latach 1937 – 1938 na  terenie byłego ZSRR, gdzie w wyniku rozkazu Ludowego Komisarza NKWD Nikołaja Jeżowa z 11 sierpnia 1937 r. aresztowano, co najmniej 139 835 osób narodowości polskiej, z których, co najmniej 111 091 osób rozstrzelano, zaś 28 744 osób pozbawiono wolności poprzez umieszczenie w obozach pracy przymusowej,

- tj. o czyny z art. 118a§1 i 2 k.k.  w zw. z art. 2 ust. 1 i  z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie  Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032, t. j.).

Obecnie kontynuowane są przesłuchiwania ustalonych już świadków i trwają poszukiwania dalszych,  gromadzone są dokumenty dotyczące „Operacji polskiej" dostępne w polskich archiwach. Przesłuchiwani w sprawie świadkowie przekazują posiadane dokumenty dotyczące represji stosowanych w stosunku do ich najbliższych. Na bieżąco tworzone są i aktualizowane listy ofiar „Operacji polskiej"  i sprawców popełnionych w trakcie jej trwania zbrodni. Pozyskiwane są materiały archiwalne, które są tłumaczone, a następnie poddawane oględzinom i analizie. Trwa oczekiwanie na realizację czynności wskazanych we wnioskach o międzynarodową pomoc prawną do Federacji Rosyjskiej. Materiały z takich czynności przekazała już strona ukraińska, a odmówiła ich wykonania Republika Białorusi. Przygotowywane są następne wnioski o pomoc prawną; uzupełniający do Federacji Rosyjskiej oraz do kolejnych krajów wyłonionych z b. ZSRR, tj. m.in.  do Gruzji i Kazachstanu. Z zeznań przesłuchanych dotąd świadków i analizy materiałów archiwalnych   wynika, że pokrzywdzonych obywateli narodowości polskiej rozstrzeliwano, lub rzadziej, wywożono do obozów pracy przymusowej (łagrów) za jakiekolwiek, choćby domniemane kontakty z państwem polskim, które zdaniem funkcjonariuszy NKWD świadczyły rzekomo o współpracy z polskim wywiadem na szkodę ZSRR i traktowane były jako działalność szpiegowska lub antysowiecka. Jednak poczynione ustalenia wskazują, iż  rzeczywistym i wystarczającym powodem represji była polska narodowość ofiar. Wobec bardzo dużej ilości pokrzywdzonych i związanej z tym obszerności materiału dowodowego terminu zakończenia tego śledztwa nie da się obecnie przewidzieć.  (S 67.2016.Zk – OKŚZpNP Szczecin).

 

Zbrodnie nazistowskie.

1. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości  w postaci ludobójstwa, dokonanego w okresie od lipca 1942 r. do 1944 r. przez funkcjonariuszy niemieckich władz okupacyjnych wobec około 750.000 osób narodowości polskiej, żydowskiej oraz innych, ówczesnych więźniów obozu koncentracyjnego w Treblince, tj. o czyn z art. 1 pkt 1 Dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r., nr 69, poz. 377 ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie  Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032, t. j.).

Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu w Szczecinie przejęła do dalszego prowadzenia śledztwo dotyczące eksterminacji około 750.000 osób różnej narodowości, głównie Żydów z tereny okupowanej Polski, zamordowanych w obozie zagłady w Treblince w latach 1942-1944. Celem śledztwa jest ustalenie wszystkich osób odpowiedzialnych za eksterminację ludności w Treblince i ostateczne zakończenie wieloletniego śledztwa. Podkreślić należy, że znacząca cześć załogi obozu w Treblince poniosła już odpowiedzialność karną w innych procesach. W chwili obecnej sporządzono pełną listę członków załogi obozu w Treblince, w celu ustalenia, którzy z nich ponieśli już odpowiedzialność karną na terenie Polski lub Niemiec. Skierowano też do Centrali Ścigania Zbrodni Nazistowskich w Ludwigsburgu wniosek o nadesłanie wyroków skazujących członków załogi w Treblince. W toku śledztwa ustalono kolejne osoby najbliższe w stosunku do pokrzywdzonych, którzy ponieśli śmierć w obozie. Osoby te są systematycznie przesłuchiwane. (S 9.2013.Zn  OKŚZpNP Szczecin – Delegatura w Koszalinie).  

2. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegającej na zabójstwie Pawła F. w dniu 19 października 1943 r. w Berlinie przez funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej w ten sposób, że sędziowie nazistowskiego sądu specjalnego w Berlinie przy współudziale oskarżyciela wydali bezzasadny wyrok polowy – sygnatura 11 J 293/40g i 4 L 161/42, skazujący na karę śmierci wyżej wymienionego pokrzywdzonego jako obywatela polskiego, który to wyrok został wykonany przez nieustalonych funkcjonariuszy państwa nazistowskiego w bliżej nieustalonym czasie,

tj. o czyn z art. 1 pkt 1 Dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 roku o wymiarze kary dla faszystowsko – hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 roku, Nr 69, poz. 377 ze zm.) w zw. z art. 3 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032, t. j.).

Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu w Szczecinie uzyskała materiały archiwalne dotyczące skazania na karę śmierci w dniu 19 października 1943 r. przez nazistowski sąd polowy w Berlinie obywatela polskiego Pawła F.

Na podstawie wstępnej analizy posiadanych dokumentów ustalono, iż skazanie ww. Polaka, mogło być formą jego represjonowania za działalność wywiadowczą prowadzoną w latach 30-tych XX w. na rzecz państwa polskiego, a zachowanie niemieckich funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej mogło wyczerpać znamiona zbrodni nazistowskiej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości. (S 10.2019.Zn – OKŚZpNP Szczecin). 

3.  Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w dniu 17 września 1943r. i polegającej na skazaniu na karę śmierci 18 letniej Ireny S., przez Sondergericht w Bielefeld, co stanowiło poważną represję polityczną za przynależność pokrzywdzonej do narodu polskiego,tj. o czyn z art. 1 pkt 1 Dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 roku o wymiarze kary dla faszystowsko – hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r., Nr 69, poz. 377 ze zm.) w zw. z art. 3 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032, t. j.).

Obecnie trwają oględziny i inne czynności procesowe, a nadtokwerendy materiałów archiwalnych dotycz. występujących w sprawie osób oraz oględziny i analiza akt, pod kątem decyzji końcowej ( S 20.2019.Zn – OKŚZpNP Szczecin ). 

 

 

do góry