Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Szczecinie (stan na listopad 2017 r. )

Śledztwa w toku

Zbrodnie komunistyczne.

1. Śledztwo w sprawie przesiedleń obywateli polskich z byłego województwa poleskiego na teren byłego ZSRR w latach 1939-1941 przez funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa ZSRR z powodu przynależności do określonej grupy narodowościowej. (S 73.2007.Zk)

W toku śledztwa ustalono dotychczas i przesłuchano ponad 800 pokrzywdzonych.

Pokrzywdzeni potwierdzili w swoich zeznaniach fakt ich przymusowego wywiezienia oraz ich rodzin w głąb ZSRR oraz opisali katastrofalne warunki w jakich przebywali na zesłaniu. Część z wymienionych świadków przekazała również kopie dokumentów uzyskanych od władz sowieckich.

Aktualnie kontynuowane są przesłuchania świadków.

2. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, mającej miejsce w nocy z 7 na 8 lutego 1984r. w Radłówku, w postaci spowodowania śmierci Piotra Bartoszcze, przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego tj. o czyn z art. 155 kk w zb. z art. 231§1kk w zw. z art. 11§2kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. (S 46.2016.Zk)

Aktualnie analizowany jest ogromny materiał procesowy zgromadzony w toku prowadzonych śledztw w sprawie śmierci Piotra Bartoszcze. Zlecono także liczne kwerendy historyczne, w tym obejmujące także zbiór zastrzeżony IPN-u. W sprawie powołano biegłych z Zakładu Medycyny Sądowej celem wydania opinii w zakresie budzących wątpliwości ustaleń poprzednio prowadzonego śledztwa. 

3. Śledztwo w sprawie zbrodni popełnionych przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego jakim był Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, dokonanych w ramach  tzw. „Operacji polskiej" prowadzonej w latach 1937 – 1938 na  terenie byłego ZSRR, gdzie w wyniku rozkazu Ludowego Komisarza NKWD Nikołaja Jeżowa z 11 sierpnia 1937 r. aresztowano, co najmniej 139 835 osób narodowości polskiej, z których, co najmniej 111 091 osób rozstrzelano, zaś 28 744 osób pozbawiono wolności poprzez umieszczenie w obozach pracy przymusowej,  tj. czynów z art. 148§2 pkt 3 kk oraz z art. 189§3 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i  z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie  Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575 t. jedn.).( 67.2016.Zk)

Z zeznań przesłuchanych dotąd świadków - pokrzywdzonych wynika, że ich przodków (tj. rodziców lub dziadków) rozstrzeliwano lub wywożono do obozów pracy przymusowej (łagrów) za jakiekolwiek, choćby domniemane kontakty z państwem polskim, a głównym, rzeczywistym powodem represji była polska narodowość. Świadkowie przekazali będące w ich posiadaniu dokumenty dotyczące represji w stosunku do ich najbliższych .

Obecnie poszukiwani są dalsi świadkowie,  gromadzone są dokumenty dotyczące „Operacji polskiej" dostępne w polskich archiwach. Opracowywane są również wnioski o międzynarodową pomoc prawną do Federacji Rosyjskiej, Republiki Białorusi i na Ukrainę.

4. Śledztwo w sprawie popełnienia  zbrodni  komunistycznej popełnionej przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, polegającej na dokonaniu, w dniu 19 grudnia 1970 r. w Szczecinie, na tyłach budynku przy ul. Kaszubskiej, w czasie tzw. „wydarzeń grudniowych”,  zabójstwa funkcjonariusza publicznego - żołnierza - szer. Stanisława Nadratowskiego, w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych  związanych z ochroną bezpieczeństwa ludzi i ochroną porządku publicznego, tj. o czyn z art. 148§1 i 3 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie  Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575 t. jedn.). (S 1.2017.Zk)

W sprawie gromadzony jest materiał dowody mogący potwierdzić lub wykluczyć fakt zabójstwa. Obecnie trwają badania zlecone powołanym w sprawie biegłym z zakresu medycyny sadowej oraz badania broni i balistyki. O  zakończeniu śledztwa zostanie poinformowana opinia publiczna.

5.  Śledztwo  w sprawie zbrodni komunistycznej , będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, popełnionej w okresie od  25 marca do 3 maja 1982 r. w Koszalinie przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego- prokuratorów tamtejszej Wojskowej Prokuratury Garnizonowej , poprzez  przekroczenie uprawnień wobec  zatrzymanej  Marii Leonardy  Ł., wyrażające się w pozbawieniu jej wolności  i podżeganiu do dalszego pozbawienia wolności  w toku rozprawy przed Sądem Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy na sesji wyjazdowej w Koszalinie , jak też przez skład orzekający  tego sądu, poprzez wydanie wyroku skazującego ówczesna oskarżoną  na karę  bezwzględną pozbawienia wolności, z  powodu min.  sporządzania  na maszynie do pisania, w celu rozpowszechniania ulotek,  zawierających rzekomo fałszywe wiadomości, mogące wywołać niepokój społeczny, w postaci wierszy, przedstawiających w niekorzystnym świetle  polityków  PZPR i gen. W. Jaruzelskiego, zawierających rzekomo fałszywe wiadomości, mogące wywołać niepokój społeczny co stanowiło poważną represję polityczną wobec osoby o odmiennym, krytycznym wobec panującego wówczas ustroju komunistycznego oraz wprowadzonego w kraju stanu wojennego światopoglądzie - tj. o przestępstwo określone w art. 231 § 1 k.k. zw. z art. 189 § 2 k.k. w zw. z art. 2 ust. 1  i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu ( S 65.2017.Zk)

 Jak wynika z materiałów sprawy, Maria Leonarda Ł. została zatrzymana w dniu 25 marca 1982 r. w swoim mieszkaniu przez funkcjonariuszy SB z KWMO w Koszalinie. W toku przeszukania jej mieszkania ujawniono maszynę do pisania ,, Predom Łucznik’’ oraz kopie  pism i tekstów wierszowanych w tym zatytułowanych  ,, Do  Generała ‘’ i ,, Ballada’’. W przedmiotowej spawie Wojskowa Prokuratura Garnizonowa w Koszalinie wszczęła w trybie doraźnym śledztwo, a następnie po przedstawieniu Marii Ł. zarzutów popełnienia przestępstw określonych w art. 46 ust. 1 ( kontynuowania  działalności w zdelegalizowanym NSZZ,, Solidarność ‘’) i  w art. 48 ust. 3 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r.  o stanie wojennym oraz przesłuchaniu  w charakterze podejrzanej, prowadzący postępowanie podjął  decyzję o jej tymczasowym aresztowaniu na okres 3 miesięcy. Po skierowaniu aktu oskarżenia do Sądu Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy, jego skład orzekający na sesji wyjazdowej w Koszalinie,  w dniu 3 maja 1982 r.  odstąpił od stosowania trybu doraźnego i wyrokiem sygn.  SO.W 200/82  uznał  Marii Ł. za winną popełnienia przestępstwa określonego w art. 273§ 2 k.k.  w zw. z art. 270 § 1 k.k. z 1969 r. oraz skazał na karę 1 roku pozbawienia wolności.  W przedmiotowej sprawie zapoznano się z wypożyczonymi przez Archiwum IPN aktami sprawy karnej byłego Sądu Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy p-ko Marii Ł. ustalono dane osobowe byłych prokuratorów wojskowych  z WPG w Koszalinie , wykonujących w powyższej sprawie czynności procesowe oraz nazwiska  składu sądu orzekającego w tej sprawie .  Uzyskano ich aktualne dane adresowe . Stwierdzono również , iż pokrzywdzona zmarła w 2012 r.

Aktualnie trwają czynności śledcze.

Zbrodnie nazistowskie.

1. Zbrodnia nazistowska dotycząca ludobójstwa dokonanego w okresie od lipca 1942 r. do 1944 r. przez funkcjonariuszy niemieckich władz okupacyjnych około 750.000 osób, Żydów, Polaków oraz osób innej narodowości, więźniów obozu koncentracyjnego w Treblince. ( S 9.2013.Zn )

Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie przejęła do dalszego prowadzenia śledztwo dotyczące eksterminacji około 750.000 osób różnej narodowości, głównie Żydów z tereny okupowanej Polski, zamordowanych w obozie zagłady w Treblince w latach 1942-1944. Celem śledztwa jest ustalenie wszystkich osób odpowiedzialnych biorących udział w eksterminacji ludności w Treblince i ostateczne zakończenie wieloletniego śledztwa. Podkreślić należy, że znacząca cześć załogi obozu w Treblince poniosła odpowiedzialność karną w procesach, które toczyły się w XX w. W chwili obecnej sporządzono pełną listę członków załogi obozu w Treblince, w celu ustalenia, którzy z nich ponieśli już odpowiedzialność karną na terenie Polski lub Niemiec. Skierowano także do Centrali Ścigania Zbrodni Nazistowskich w Ludwigsburgu wniosek o nadesłanie kopii wyroków skazujących członków załogi w Treblince. Podkreślić należy, że wtoku przejętego śledztwa ustalono kolejne osoby najbliższe w stosunku do pokrzywdzonych, którzy śmierć ponieśli w obozie. Osoby te są systematycznie przesłuchiwane.

2.  Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskich, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, popełnionych w okresie od 1941 r. do 1944 roku w okolicach miejscowości Lenin, Hancewicze, Mikaszewicze i Pohost Zahorodzki w ówczesnym pow. łunieckim i woj. poleskim, na terenie obecnej Białorusi, polegających na zabójstwach poprzez  rozstrzelanie oraz spalenie, co najmniej 1000  osób - ludności cywilnej – obywateli polskich, w tym  osób narodowości żydowskiej, przez funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej, najprawdopodobniej 306 i 69 Batalionu Policyjnego oraz żołnierzy 1 Brygady Kawalerii SS, tj. o czyny z art. 1 pkt 1 Dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego (Dz. U. z 1946 r., nr 69, poz. 377) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie  Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni p-ko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575, t. jedn.), (S 55.2013.Zn).

 Obecnie w sprawie trwają końcowe czynności polegające na poszukiwaniu pokrzywdzonych  i sprawców ww. przestępstw oraz na ustalaniu ich danych osobowych.  Wykonywane są również czynności zlecone w drodze międzynarodowej pomocy prawnej m.in. na terenie Rosji i Izraela.

do góry